نسخه جدید فیلم سینمایی «دیو و دلبر» بر پرده نقره ای سینماهای اروپا رفت.

کارگردان فرانسوی این فیلم کریستف گانز به کمک گرافیک رایانه ای و رنگامیزی های سینمایی، با مشارکت تهیه کننده فرانسوی- آلمانی این فیلم و با بودجه ای معادل ۳۳ میلیون یورو به ساخت این فیلم پرداخته است.

لئا سیدو، هنرپیشه مشهور فرانسوی نیز در این فیلم به ایفای نقش پرداخته است. او سال گذشته به دلیل بازی در فیلم «زندگی ادل» به کارگردانی عبداللطیف کشیش و کسب جایزه نخل طلایی به شهرت رسید.

پیش از این، شرکت والت دیسنی داستان دیو و دلبر را تبدیل به یک فیلم انیمیشن کرده بود اما نسخه بازسازی شده کریستف گانز ادای احترامی بود به ژان کوکتو، کارگردان و فیلمساز فقید فرانسوی که در سال ۱۹۴۶ میلادی این داستان را برای اولین بار بر پرده سینما برد.

این فیلم پیش از این در برلیناله آلمان به نمایش درآمده بود و لئا سیدو هنرپیشه فرانسوی این فیلم بر روش فرش قرمز قدم گذاشته بود.

کارگردان فیلم می گوید: «ما نمی خواهیم بر شاهکاری که پیش از این کوکتو بوجود آورده، دست درازی کنیم و بلکه سعی داشتیم جنبه های دیگری از داستان را نشان دهیم. جنبه هایی که کوکتو به آنها نپرداخته است. زیرا فیلم او در دوره خاصی ساخته شده بود و حساسیت های هنری کوکتو باعث شده بود که او تمایلی به نشان دادن برخی از جنبه های داستان نداشته باشد. من در چیزی که ساختم سعی داشتم به کشف این بخش از جنبه های فیلم بپردازم.»

آندره دوسولیه، هنرپیشه بزرگ و برجسته فرانسوی نیز در این فیلم نقش پدر «بل»، دختر زیبای داستان را بازی می کند.

 agenda-30-sorties-cine-louper-2014-L-6M9rdR

او که در برلیناله شرکت کرده بود گفت: «من به لئا که در این فیلم نقش دخترم را بازی می کند افتخار می کنم. بازی در این فیلم یک ماجراجویی زیبا بود. ما سال گذشته در برلین و در استودیوی بابلزبرگ ساخت این فیلم را آغاز کردیم و بسیارعالیست که امروز دوباره در برلین هستم. کار با تیم آلمانی بسیار عالی بود.»

ونسان کسل که یکی از بازیگران جذاب فرانسه است در این فیلم نقش دیو را بازی می کند.

او می گوید: «در شروع کار سوال این بود که آیا من باید در وضعیت بدنی یک شیر شروع به کار کنم؟ سپس متوجه شدم که کارگردان تمایلی ندارد که من واقعا حرکات یک حیوان را تقلید کنم. بنابراین تصمیم گرفتم تا جای امکان طبیعی بازی کنم یعنی مثلا رفتار مهربانانه ای داشته باشم و آرام و عمیق حرف بزنم. زیرا در هر صورت داستان در قلعه ای جادویی بوقوع می پیوست و فضا بگونه ای بود که اگر من نزدیک شومینه می ایستادم باید فردی که آنسوی اتاق بود صدای مرا می شنید.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از یورونیوز؛  لئا سیدو نیز می گوید: «به نظر من برای ایفای نقش در این فیلم باید دوباره کودک شد و مانند همان چیزی که ژان کوکتو در ابتدای فیلمش و در متن کوتاهی گفته بود کهبرای دیدن این فیلم باید روح یک کودک را داشت. من فکر می کنم حق با او بود.»

اکران دیو و دلبر در سراسر اروپا آغاز شده است.

http://www.cineheroes.net/

مقاله قبلیبیانیه سازمانهای جبهه ملّی ایران در خارج کشور: به مناسبت درگذشت دکتر مهدی مؤیدزاده
مقاله بعدی«12 سال یک برده» جوایز سینمای سیاه‌پوستان را هم برد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.