مایکل شنون هنرپیشه آمریکایی و رامین بحرانی فیلمساز ایرانی-آمریکایی برای معرفی فیلم «۹۹ خانه» در چهل و یکمین دوره جشنواره فیلم های آمریکایی دوویل حضور داشتند.

 درام «۹۹ خانه» داستان یک کارگر ساختمان به نام دنیس نش با بازی آندرو گارفیلد است که تلاش می کند خانه اش را که به دلیل مشکلات مالی از دست داده، باز پس بگیرد. داستان فیلم در فلوریدا در اواخر سال ۲۰۰۰ میلادی می گذرد.

نَش مجبور می شود برای پس گرفتن خانه اش برای یک دلال مسکن به نام ریک کارور با بازی مایکل شنون کار کند. کارور از او می خواهد روحش را به شیطان بفروشد.

بحرانی می گوید که این فیلم بیشتر از آنکه یک درام اجتماعی و احساسی باشد یک فیلم هیجانی است.

وی می گوید: وقتی شروع به فیلمبرداری کردیم تصور می کردم فیلم درامی اجتماعی است. وقتی اصطلاح حقوقی ضبط اموال را می شنوید به نظرتان می آید که فیلمی غم انگیز و ناراحت کننده است اما وقتی به فلوریدا رفتم متوجه شدم که همه در آنجا اسلحه دارند و بی اندازه فساد و کلاهبرداری هست. پس فیلم تبدیل به یک اثر هیجان‌انگیز با داستانی گانگستری کلاسیک شد؛ داستانی فاوستی با موضوع شیطان که در آن نقشی که مایکل بازی می کند مثل استاد است و آندرو گارفیلد نقش شاگردش را بازی می کند.

مایکل شنون نیز می گوید: آدم‌های زیادی امروز در فلوریدا هستند که سال هاست در وضعیت بدی به سر می برند. به همین دلیل خوشحالم که رامین این فیلم را ساخت، چون فکر کنم هیچکس تا به حال سراغ این موضوع نرفته است، دست کم به این شکل دراماتیک که مخاطب بتواند با آن ارتباط برقرار کند. نقطه قوت فیلم برای من در همین است که نشان می دهد در واقعیت چه می گذرد.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از یورونیوز،اولین نمایش بین المللی فیلم «۹۹ خانه» سال گذشته در بخش رقابتی هفتاد و یکمین دوره جشنواره فیلم ونیز بود. قرار است فیلم پاییز امسال در سینماهای اروپا و آمریکا اکران شود.

مقاله قبلیبیکارترین استان کشور کدام است؟
مقاله بعدیتصاویر آخرین مشت‌های سلطان بوکس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.