همزمان با انتشار اولین پوستر چهارمین قسمت مجموعه فیلم‌های «ترانسفورمرها» نام آن نیز اعلام شد.

 این قسمت «ترانسفورمرها: عصر انقراض» (Transformers: Age of Extinction) نام دارد.

مارک والبرگ، جک رینور، تی. جی. میلر، کلسی گرامر، سوفیا مایلز، نیکولا پلتس، لی بینگ‌بینگ و هن گانگ در «عصر انقراض» مقابل دوربین می‌روند که این روزها در حال فیلمبرداری است.

داستان چهار سال پس از «ترانسفورمرها: تاریکی ماه»، سومین فیلم مجموعه روی می‌دهد که سال 2011 در دنیا 1.12 میلیارد دلار فروخت.

به گزارش خبرآنلاین، سه فیلم اول مجموعه شامل «ترانسفورمرها» (2007)، «ترانسفورمرها: انتقام کشته‌شدگان» (2009) و «ترانسفورمرها: تاریکی ماه» را هم مایکل بی کارگردانی کرد. این فیلم‌ها تولید شرکت پارامونت و درباره نبرد بین انسان‌ها و موجودات بیگانه‌ای است که قابلیت تغییر شکل دارند.

شایا لابوف بازیگر اصلی سه فیلم اول «ترانسفورمرها» در فیلم جدید حضور ندارد.

«ترانسفورمرها: عصر انقراض» قرار است 27 ژوئن 2014 روی پرده برود.

مقاله قبلیکری: 10 کشور در حمله نظامی به سوریه آمریکا را همراهی می کنند
مقاله بعدی«نجات آقاي بنكس» آغازگر جشنواره فيلم AFI
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.