نرگس آبیار کارگردان «نفس» که به عنوان نماینده ایران در اسکار انتخاب شده است از اینکه به نقش زنان در سینمای ایران بیشتر توجه شده است ابراز خرسندی کرد.نرگس آبیار کارگردان فیلم سینمایی «نفس» که به عنوان نماینده سینمای ایران به نودمین دوره جایزه اسکار معرفی شده است گفت: از این موضوع بسیار خوشحال هستم البته اگر این اتفاق برای هر کارگردان دیگر کشورم هم رخ می داد خوشحال می شدم.

وی با اشاره به اینکه معمولا جوایز و اتفاقاتی از این دست برای یک هنرمند بسیار ارزشمند و خوشحال کننده است، بیان کرد: من هم از این موضوع مستثنی نیستم و از این اتفاق خوشحالم. از سوی دیگر امسال فیلم یک کارگردان زن به اسکار معرفی شده و این اتفاق مبارکی است بنابراین فکر می کنم به زنان اعتماد بیشتری شده، البته مشارکت زنان در حوزه های مختلف هم افزایش پیدا کرده است.

وی با اشاره به فیلم «نفس» و ظرفیت های موضوعی آن برای حضور در رقابت های جهانی گفت: این فیلم در ستایش تخیل و صلح است، همه ما در برهه ای از زندگی خود رویاها و تخیلاتی داشته ایم از همین رو ما در این فیلم رویاهای یک کودک را پی می گیریم که ۲ اتفاق بزرگ اجتماعی و سیاسی را در زندگی خود می بیند و نگاه بی طرفانه و بدون قضاوتی به این موضوع دارد که ما با با او در این فیلم جلو می رویم، اما به یکباره در پی وقوع جنگ آرزوهای کودک به خاکستر تبدیل می شود؛ کودکی که می توانست مهره مهمی برای زندگی خود و کشورش باشد اما به ناگهان آرزوهای او زیر آوارها می ماند بنابراین «نفس» در ستایش صلح است.

آبیار در پایان صحبت هایش درباره امکان موفقیت «نفس» در اسکار عنوان کرد: با توجه به اینکه «فروشنده» آقای اصغر فرهادی سال گذشته جایزه اسکار را کسب کرد و اینکه رقابت در این عرصه کار سختی است امیدوارم بتوانیم موفق باشیم، اما بردن چنین جایزه ای تنها در گرو ساخت یک فیلم خوب نیست و اتفاقات دیگری هم برای آن لازم است برای مثال اکران های خارجی و داشتن کمپانی خوب خارجی هم نیاز است هر چند پخش بین المللی ما بر عهده آقای اطبایی و او یکی از بهترین های این حوزه است.

«نفس» متعلق به تمام سینمای ایران است

محمدحسین قاسمی تهیه کننده فیلم «نفس» نیز درباره انتخاب این اثر گفت: از این اتفاق بسیار خوشحال هستم و «نفس» را خروجی آموزه های سینمای ایران می دانم. این فیلم به متعلق به یک فرد، تهیه کننده و کارگردان نیست بلکه متعلق به تمام سینمای ما است.

وی افزود: از سوی دیگر خوشحالم که این بار فیلم یک کارگردان زن به عنوان نماینده ایران در اسکار معرفی شد این را به خاطر اینکه نرگس آبیار همسر من است نمی گویم بلکه معتقدم زنان پتانسیل زیادی در جامعه ما دارند که باید این پتانسیل به دنیا نشان داده شود.

قاسمی بیان کرد: «نفس» نماینده سینمای نوین ایران است؛ سینمایی که به شاعرانگی توجه دارد. از همین رو سعی کرده است رنج ملت ایران را در زمانی که جنگ به آنها تحمیل شد به تصویر بکشد و صلح عزتمندانه را ستایش کند. امیدوارم اعضای آکادمی اسکار این نگاه را درک کنند و صلح طلبی ما را ببینند.

این تهیه کننده اظهار کرد: از سوی دیگر «نفس» سعی کرده تاریخ اجتماعی ایران را از دریچه نگاه یک کودک ببیند و جهان را به این شکل ترسیم کند. چنین نگاهی همواره لطیف و بی طرفانه است، حس خوبی دارد و می تواند روی افراد تاثیر بگذارد.

به گزارش مهر؛ قاسمی در پایان گفت: «نفس» تاکنون موفق به حضور در بیش از ۳۰ جشنواره خارجی شده است و هیات داوران این جشنواره ها همواره این نگاه را در این فیلم دیده اند، امیدوارم بار دیگر این نگاه مورد اقبال قرار بگیرد.

مقاله قبلی۵۵ نامزد نهایی تیم منتخب سال فیفا معرفی شدند
مقاله بعدیبررسی اطلاعاتی یک فریب رسانه ای؛ فرامرز دادرس، کارشناس اطلاعاتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.