تارانتینو مخترع دینامیت سینما.

کوئنتین تارانتینو در جمع بازیگران فیلم “داستان‌های عامه‌پسند” جایزه لومیر را دریافت کرد.

 بازیگران فیلم به یاد ماندنی “داستان‌های عامه پسند” یعنی اوما تورمن، هاروی کایتل و تیم راث به همراه هاروی واینستین در مراسم اهدای جایزه لومیر که در لیون فرانسه برگزار شد، حضور داشتند.

کوئنتین تارانتینو جمعه شب جایزه پری لومیر را دریافت کرد. این جایزه معتبر، پنج سال پیش تاسیس شد و تیری فرومو رییس فستیوال‌های کن و لومیر فیلم، آن را به عنوان جایزه نوبل فیلمسازان برای تجلیل از مجموعه آثارشان راه‌اندازی کرد. تا به حال کلینت ایستوود، میلوش فورمن، ژرار دوپاردیو و کن لوچ این جایزه را دریافت کرده‌اند.

تیم راث مراسم را با بیان جملاتی با حال و هوایی صمیمی آغاز کرد اما زمانی که تهیه‌کنندگان لارنس بندر و واینستین روی صحنه رفتند جو مراسم به سرعت به سمت جوی جدی‌تر تغییر کرد. واینستین از تارانتینو به خاطر موفقیت‌های حرفه ای و تجاری‌اش تشکر کرد.

او گفت: اولین کمپانی من یعنی “میرامکس” خانه‌ای بود که کوئنتین ساخت و دومین کمپانی‌ام‌ یعنی “واینستین” خانه ای است که کوئنتین نجاتش داد. او یکی از دلسوزترین انسان هایی است که من می شناسم.

هاروی کایتل که بعد از راث به روی صحنه رفت و از حرف‌های واینستین احساساتی شده بود، در حالی شروع به صحبت کرد که اشک در چشمانش جمع شده بود. او گفت: کار کردن با کوئنتین مانند خواندن یک رمان بزرگ و یا شنیدن یک سمفونی و یا قطعه‌ای موزیکال است – انسان را تغییر می‌دهد. نمی دانید چطور اما شما را تغییر می دهد.

pulp_fiction_by_quentin_tarantino_1994_bruce_willis_uma_thurman_wallpaper-normal (1)

اوما تورمن که رئوس حرف‌هایش را پشت کاغذ برنامه روز نوشته بود و به گفته خودش باید دستخطش را ترجمه می کرد، گفت: آثار تو با تمامی تندی‌هایشان همیشه الهام‌بخش عدالت، آزادی از ظلم و ستم، شجاعت و بیش از همه عشق و علاقه بوده‌اند.

تورمن تارانتینو را با آلفرد نوبل خالق دینامیت و همنام جایزه نوبل مقایسه کرد و گفت: تو انفجار دینامیت در دنیای سینما بودی. تو دینامیت خودت را اختراع کردی. تو سینامیت را اختراع کردی. به امید اینکه بی پروایی میراثت باشد و ذره‌ای از نور که در تاریکی یک سینما به چشم می خورد فیتیله‌ات باشد.

خود تارانتینو بعد از روی صحنه رفتن گفت: من برای احساسی که الان دارم هیچ کلامی ندارم – احتمالا یکی از اولین بارهایی باشد که این اتفاق برایم افتاده است. او از بازیگران حاضر بر روی صحنه برای زندگی بخشیدن به شخصیت هایش و از واینستین و بندر به خاطر پشتیبانی از او و رویاهایش در طی حرفه‌اش تشکر کرد.

به گزارش سینما خبر به نقل از هالیوود ریپورتر، وی قبل از دریافت جایزه از دستان تورمن گفت: من همیشه خودم را به عنوان یک گرگ تنها می‌دیدم اما به خاطر این بود که هیچ وقت واقعا یک خانواده نداشتم، ولی این انسان ها خانواده ام هستند. علاقه و احترام آن ها تنها چیزی است که می خواهم.

مقاله قبلیشکار کوزه‌ دسته‌دار کیهان
مقاله بعدیمجید مجیدی مهمان افتخاری جشنواره فیلم هند شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.