نهمین جشنواره گرانادا در اسپانیا با اهدای جایزه برنز خود به فیلم «امروز» میرکریمی از سینمای ایران تجلیل کرد.

 جایزه برنز جشنواره فیلم گرانادا که در الحمرا برگزار شد از سوی گروه ویژه داوری به فیلم «امروز» تعلق گرفت. فیلم میرکریمی به عنوان اثری با انسان دوستی عمیق خوانده شد.

جایزه طلای این جشنواره اسپانیایی به اثری از میپو او کارگردان زن ژاپنی با عنوان «تنها نور درخشنده» تعلق گرفت. این فیلم از سوی گروه داوری پر از احساسات خوانده شد.

جایزه نقره نیز به فیلم «تب‌ها» اثر هاشم آیوک تعلق گرفت. او پیش از این جایزه جشنواره مراکش را دریافت کرده است.

فیلم «امروز» که در جشنواره های متعدد جهانی شرکت داشته و نماینده ایران در اسکار بخش خارجی هم بود، با اقبال منتقدان نیز روبه رو شد و جاناتان رزنبام منتقد سرشناس در نقد خود نوشت: این کارگردان استحقاق لقب استاد را دارد. شخصیت اصلی این فیلم یک راننده تاکسی با شخصیتی گوشه‌گیر است که معمولا از مکالمه با دیگران دوری می‌کند اما وقتی مسافری که زنی باردار است، سوار ماشین می‌شود، راننده با مسایل جدیدی رو به رو می‌شود.

نهمین دوره جشنواره سینمایی گرانادا با نمایش ۳۶ فیلم از ۲۰ کشور از ۸ تا ۱۴ ژوئن برگزار شد، معرفی سینمای آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی را مدنظر داشت.

به گزارش مهر به نقل از سایت رادیو گرانادا، این جشنواره با بودجه ۱۲۸ هزار یورو و از سوی وزارت آموزش، فرهنگ و ورزش برگزار شد.

مقاله قبلیسایت همسر یابی دولتی در ایران رسما افتتاح شد
مقاله بعدیبدرقه باشکوه ۲۷۰ شهید جنگ ایران و عراق، پخش بنرهای «تحریمیم – میفهمی؟» و تصاویری از این مراسم و بنرها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.