افرادی که انگشتانشان را از دست داده‌اند، می‌توانند دستان رباتیکی را امتحان کنند که ده‌ها هزار دلار ارزش دارند، یا این که دست خود را به صورت سه‌بعدی چاپ کنند.

به گزارش ایسنا، ریچارد فان آز در سال 2011 طی شغل نجاری، چهار انگشتش را از دست داد.

وی هم‌اکنون با همکاری ایوان اوون و با استفاده از یک چاپگر MakerBot Replicator 2، پس از آزمون و خطای بسیار، انگشتان پروتزی را خلق کرده است.

از آن زمان به بعد، آز و اوون انگشتانی را برای چهار کودک افریقایی که از نعمت انگشت محروم بودند، چاپ کرده‌اند.

آن‌ها پروتز چاپ‌شده سه‌بعدی ارزان‌قیمت به نام Robohand را برای لیام تولید کردند.

original

لیام که پسری اهل افریقای جنوبی است، هنگام تولد به دلیل سندروم amniotic band، از داشتن انگشتان دست راست محروم بود،اما با کمک انگشتان چاپ‌شده سه بعدی، قادر به انجام حرکاتی مانند برداشتن سکه است.

این ابزار با استفاده از مجموعه‌ای کابل و تارهایی کار می‌کند که توسط حرکات مچ و بازو کار می‌کنند.

این افراد مبتکر در حال جمع‌آوری بودجه 10 هزار دلاری برای کمک به کودکان بیشتری هستند.

میزان بودجه اعلام شده، صرف خرید پلاستیک PLA، چاپگر سه بعدی و سخت‌افزار برای مونتاژ دست‌ها خواهد شد.

مقاله قبلیکارن گیلان شخصیت منفی زن «نگهبانان کهکشان»..
مقاله بعدیکشف شواهدی از جریان داشتن آب در مریخ باستانی..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.