دراویش محبوس در بند 350 زندان اوین در اعتراض به آنچه ایشان رفتار سخیف و غیرقانونی مسوولان زندان در زیر پا گذاشتن حقوق زندانیان سیاسی و عقیدتی خوانده اند، از حق ملاقات با خانواده های خود انصراف دادند.

آقایان امیر اسلامی، امید بهروزی، مصطفی عبدی اعلام کرده اند به دلیل رویه غیرقانونی  مسوولان زندان در برخوردهای سخیف با دو درویش محبوس در بندهای 7 و 8 اوین، آنها نیز در همدلی با برادران شان و به نشانه اعتراض به کارشکنی های مسوولان، از حق قانونی ملاقات با اعضای خانواده های خود انصراف خواهند داد.

این واکنش دراویش محبوس در بند سیاسی 350 اوین، پاسخ به رفتاری است که مسوولان بندهای 7 و 8 اوین با دو درویش به نام های رضا انتصاری و فرشید یداللهی در پیش گرفته اند. آقایان یداالهی و انتصاری از جمله وکلا و فعالان حقوق درویشان گنابادی هستند که در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی به هم کیشان زندانی خود دست به اعتصاب غذا زده و به زندان رجایی شهر و سپس به بندهای 7 و 8 زندان اوین که مخصوص جرایم غیرسیاسی است منتقل شدند.

حال مسوولان زندان علاوه بر زیر پا گذاشتن قانون حبس بر اساس اصل تفکیک جرایم، این دو زندانی سیاسی و عقیدتی را مجبور به پوشیدن لباس فرم زندان و پیروی از قوانین بندهای زندانیان مالی و جرایم اجتماعی کرده اند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور؛ آقایان انتصاری و یداالهی در اعتراض به اجبار قانونی مسوولان در استفاده از لباس فرم زندان، بیش از سه هفته است از ملاقات با خانواده های خود انصراف داده بودند که این امر همبستگی سایر دراویش زندانی را در پی داشته و آنان نیز از حق ملاقات با خانواده های خود انصراف داده اند.

یادآور می شود امید بهروزی، دیگر وکیل زندانی دراویش گنابادی که در بند 350 محبوس است به دلیل اجبار در استفاده از لباس زندان و دستبند، از اعزام به مراکز درمانی خودداری کرده است.

مقاله قبلیپایان فیلمبرداری فیلم «خروج» ریدلی اسکات در مصر
مقاله بعدیکوین کاستنر بار دیگر وارد دنیای بیسبال شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.