بنابه گزارشات رسیده در یک اقدام سرکوبگرانه زندانبانان ولی فقیه بند زندانیان سیاسی بندرعباس را منحل کردند و ۳ تن از زندانیان سیاسی را به نقاط مختلف تبعید کردند.

روز یکشنبه ۱۹ آبان ماه در پی یورش وحشیانه گارد زندان به بند زندانیان سیاسی و انتقال زندانی سیاسی ارژنگ داودی به بند ۳ در کنار مجرمین عادی به منظور تحت فشار قرار دادن وی همزمان زندانی سیاسی علی مرادی را به زندان میناب تبعید و عبدالخالق انصاری شهردار سابق جزیره ابوموسی را به بند ۱۰ منتقل کردند.

به دستور عباس مرسلپور رئیس زندان مرکزی بندرعباس از شکنجه گران و جنایتکاران علیه بشریت ، بند زندانیان سیاسی را منحل نمودند و حدود ۷۰ نفر از زندانیان عادی بندهای ۱ و ۳ را به بند زندانیان سیاسی منتقل کردند و زندانیان سیاسی که در حال حاضر تعداد آنها ۱۳ نفر می باشند را به ۲ سلول بسیار کوچک منتقل کرده اند و تعدادی از خبرچینان را در این سلولها جای داده اند.

مسئولین زندان بندرعباس فشارها ،اذیت و آزارها و محدودیتهای شدیدی علیه زندانیان سیاسی روا داشته اند و بطور مستمر آنها را مورد تهدید و اذیت و آزار قرار می دهند.این فشارها بدستور بازجویان وزارت اطلاعات صورت می گیرد و زیر نظر عباس مرسلپور رئیس زندان به اجرا در آورده میشود.

فردی به نام حاج محمودی رئیس اطلاعات زندان ، شکنجه گر قصی القلبی که تا به حال شکنجه های وحشیانه وی منجر به قتل چندین زندانی شده است فشارها، تهدیدات و اذیت وآزارها را بر زندانیان سیاسی بکار می برد.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی از روز یکشنبه تا به امروز همچنان در اعتصاب غذا بسر می برد و شرایط جسمی وی در حال حاد شدن است. او به بند ۳ منتقل شده است و برای ایجاد یک جنگ روانی اقدام به متمرکز کردن دوربینهای زندان بر روی وی در سلولش کرده اند که مبادا زندانیان عادی با وی در تماس قرار گیرند. همچنین در سلول وی تعدادی خبر چین قرار داده اند و باعث اذیت و آزار وی هستند.

زندانی سیاسی هموطن کرد علی مرادی که از روز یکشنبه به زندان میناب منتقل شده است هنوز به بند عمومی انتقال نیافته است و محل نگهداری وی مبهم می باشد.

زندانیان سیاسی توسط حسن مرسلپور رئیس زندان بندر عباس مورد اذیت و آزار و تهدید قرار می گیرند . این جنایتکار علیه بشریت از بستگان قاسم سلیمانی فرمانده نیروی تروریستی سپاه قدس می باشد.آنها همچنین دائما مورد تهدید و تحت فشارها و اذیت و آزارهای محرم علی براری مسئول اطلاعات زندانهای بندرعباس وبهرام کشتکار می باشد.

چهار سال پیش بدستور آخوند علی خامنه ای به تبعیت از اجداد تاریخی خویش یزید در روز عاشورا در تهران و شهرستانها نیروهای سرکوبگرش مردم را به زیر ماشینها گرفتند، آنها را از پل به پایین انداختند و با گلوله ده ها نفر از مردم ایران را شهید کردند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ تبعید ،تحت فشار قرار دادن زندانیان سیاسی و وادار کردن آنها به اعتصاب غذا را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۳ آبان۹۲ برابر با ۱۴ نوامبر ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلینتانیاهو: توافق “بد” با ایران ممکن است به جنگ ختم شود
مقاله بعدیاولین پوستر فیلم «نوح»‌
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.