روز سه شنبه ۶ مردادماه ۲ زن زندانی از بند ۱ و سالن مشاوره  زندان زندان قرچک ورامین به سلولهای انفرادی این زندان منتقل و قرار است از آنجا به سلولهای انفرادی زندان قزل حصارکرج جهت اجرای حکم ضد بشری اعدام منتقل شوند.

آنها به اتهام داشتن مواد مخدر بازداشت و به مدت ۳ الی ۴ سال در زندان قرچک ورامین که فاقد هر گونه امکانات اولیه انسانی است زندانی بودند.

اسامی این ۲ زن زندانی به قرار زیر می باشد :

۱ـ پریدخت مولایی فر ۴۳ ساله دارای ۱ فرزند از سالن مشاوره زندان قرچک ورامین. وی ۳ سال است که در زندان بسر می برد

۲ـ رحیمه رحیمی بیش از ۵۰ سال سن داشته از بند ۱ زندان قرچک ورامین. وی نیز ۴ سال است که در زندان بسر می برد.

 در حالی خانم موگرینی رییس سیاست خارجی اتحادیه اروپا روسری به سر که نماد سرکوب زنان در رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای به ایران آمده است و با ظریف و سایر مقامات رژیم ولی فقیه ملاقات می کند و دستان آنها که آغشته به خون مردم ایران است را می فشارد که ۲ زن زندانی از قرچک ورامین جهت اجرای حکم ضد بشری اعدام به سلول انفرادی منتقل شده اند. خانم موگرینی ۲ اصل پایه ای مردم اروپا را زیر پا گذاشته است .۱ـ روسری به سر کردن که به آن اعتقادی ندارد و نماد سرکوب زنان در رژیم ولی فقیه است ۲ـ  مخالفت مردم اروپا با اعدامهای دسته جمعی  .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان ازفعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ رژیم ولی فقیه آخوندعلی خامنه ای اعدمهای جمعی و گسترده و لاینقطع را به منظورایجاد رعب و وحشت در جامعه به اجرا می گذارد و حضور خانم موگرینی در تهران را یک گردن کشی و تایید ضمنی برای جنایتهای خود می بیند لذا فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران برای حفظ اصول پایه ای مردم  اروپا اعلام می دارد که خانم موگرینی باید در کنفرانس مطبوعاتی خود اعدامهای گسترده توسط رژیم ولی فقیه را محکوم کند .

 

مقاله قبلیاعتصاب غذای یک زندانی سیاسی در زندان مرکزی ارومیه در اعتراض به عدم درمان
مقاله بعدیدعوت به مراسم ششم اوت ۲۰۱۵ به مناسبت بیست و چهارمین سالگرد قتل شاپور بختیار و سروش کتیبه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.