روز سه شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه زندانیان رسول حردانی و فرهنگ پور منصوری را تحت عنوان اینکه مدیریت زندان آنها را فرا خوانده است از بند ۴ خارج نمودند و پس از آن بدون هیچ دلیلی این ۲ زندانی را به بند ۱۰  که بندی در بسته در زندان گوهردشت کرج است منتقل کردند.

در این بند باندهای مافیایی زندان حضور دارند و مردانی رئیس زندان این باندهای مافیایی را برای سرکوب و حتی حذف فیزیکی زندانیان معترض به کار می برد.

زندانی فرهنگ پورمنصوری نسبت به برخورد وحشیانه  فردی به نام قبادی مدیر داخلی زندان گوهردشت کرج  که اخیراً از زندان اوین به زندان گوهردشت کرج منتقل شده است، اعتراض نمود که مورد بدرفتاری این فرد قرار گرفت.

از طرفی دیگر باند مافیایی زندان اقدام به ضرب و شتم زندانی نادر محمدی در بند ۲ زندان گوهردشت کرج نمودند. این زندانی توسط قبادی مورد تهدید قرار گرفت و سپس به بند دربسته ۱۰ منتقل گردید.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، قبادی از شکنجه گران بی رحم و قصی القلب می باشد که از بدو ورود به زندان گوهردشت کرج شروع به اذیت و آزار و رفتارهای غیر انسانی علیه زندانیان نمود.

مقاله قبلیبا این دوچرخه سه چرخ در شنزار و کوهستان پدال بزنید
مقاله بعدیارزیابی از عملکرد 100 روز نخست پرزیدنت ترامپ و تیم اش در خاورمیانه؛ بدون “چشمان باز بسته”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.