بنابه گزارشات رسیده انتقال زندانی سیاسی هموطن بلوچ به سلولهای انفرادی بند قرنطینه به دلیل اعتراض به قطع بودن آب گرم حمام ها و خاموش بودن وسایل گرمایی زندان در فصل سرما.

روز یکشنبه ۱۹ آبان ماه زندانی سیاسی میثم چندانی ۲۳ ساله نسبت به قطع بودن آب گرم حمام ها و خاموش بودن وسایل گرمایی زندان اعتراض نمود. زندانبانان ولی فقیه بجای پاسخ دادن به این زندانی او را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان زاهدان منتقل کردند .

زندانی سیاسی میثم چندانی ۲۳ ساله که ۵ ماه پیش با یورش مامورین وزارت اطلاعات به منزلشان در سراوان دستگیر و به سلولهای انفرادی اداره اطلاعات زاهدان منتقل شد. او به مدت ۳ ماه در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات قرار داشت و نزدیگ به ۲ ماه است که به بند ۴ زندان مرکزی زاهدان منتقل شده است.علیرغم گذشت ۲ ماه از انتقال وی به زندان زاهدان هنوز آثار شکنجه و زخم ها بر پاهایش عیان است.

آغاز سرمای سوزناک صحرایی و عدم امکان استحمام و خاموش بودن وسایل گرمایی باعث شده بود که زخمهای وی عفونت نماید و دردهای طاقت فرسایی را تحمل نماید. از طرفی دیگر بدستور بازجویان وزارت اطلاعات بهداری زندان از درمان این زندانی سیاسی خوداری می کند .

غلامی رئیس اطلاعات زندان و ازشکنجه گران شناخته شده زندان زاهدان دستور انتقال این زندانی سیاسی را به سلول انفرادی را صادر نموده بود.

از طرفی دیگرچند هفته ای است که فصل سرمای سوزناک صحرایی آغاز شده است. اما زندانبانان ولی فقیه آب گرم برای استحمام زندانیان در کل زندان را قطع کرده اند و زندانیان سیاسی و عادی قادر به استحمام نیستند. آنها همچنین از روشن کردن وسایل گرمایی زندان خوداری می کنند.این مسئله باعث ایجاد فشارهای مضاعفی علیه زندانیان سیاسی شده است. در حال حاضر اکثر زندانیان سیاسی دچار سرماخوردگی هستند و بهداری زندان از درمان آنها خوداری می کند و آنها را به حال خود رها کرده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال زندانی سیاسی مجروح در اثر شکنجه های بازجویان وزارت اطلاعت به سلولها انفرادی شکنجه گاه زندان زاهدان ، قطع کردن آبگرم حمام ها و خاموش نگه داشتن وسایل گرم کننده در فصل سرما را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم که از جنایتکاران علیه بشریت است به مراجع جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۲آبان۱۳۹۲ برابر با ۱۳ نوامبر۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیامپراطوری 95 میلیارد دلاری خامنه ای!
مقاله بعدیرونمایی از لباس آلمان در جام جهانی ۲۰۱۴
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده