بنابه گزارشات رسیده  روز سه شنبه زندانی سیاسی ایرج محمدی را پس از ۱۵ روز تحمل شکنجه روحی وجسمی در شکنجه گاه زندان زاهدان معروف به بند قرنطینه به یکی از بدترین بندهای زندان زاهدان منتقل کردند.

روز سه شنبه ۸ بهمن ماه زندانی سیاسی ایرج محمدی را پس از تحمل ۲ هفته شکنجه جسمی و روحی در شکنجه گاه زندان زاهدان معروف به بند قرنطینه به بند ۵ زندان زاهدان منتقل کردند. این بند محل نگهداری زندانیانی است که مبتلا به هپاتیت، ایدز و سایر بیماریهای عفونی و مسری هستند. این بند از امکانات اولیه بهداشتی محروم بوده و زندانیان بیمار در اثر عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست می دهند.

زندانیان سیاسی و عادی توسط افراد زیر مورد شکنجه و اذیت و آزار قرار می گیرند، بابایی رئیس سازمان زندانهای استان سیستان و بلوچستان، خسروی رئیس زندان زاهدان، غلامی رئیس اطلاعات زندان زاهدان ، لذا از سازمان ملل متحد، مقامات اتحادیه اروپا و امریکا خواستار قرار دادن نام این جنایتکاران علیه بشریت در لیست ناقضین بین المللی حقوق بشر است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،انتقال این زندانی سیاسی را به بند بیماران مبتلا به بیماریهای عفونی و مسری را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی مانند آخوند حسن روحانی، صادق لاریجانی ومحمود علوی به دادگاه های بین المللی کیفری است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۹ بهمن ۹۲ برابر با ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیتارانتینو ماجرای لو رفتن فیلمنامه‌اش را به دادگاه کشاند
مقاله بعدیوضعیت وخیم جسمی یک زندانی سیاسی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.