بنابه گزارشات رسیده یکی از زندانیان بند ۴ زندان گوهردشت کرج به سلول انفرادی منتقل گردید.

روز یکشنبه ۱۹ بهمن ماه  زندانی شهرام پور منصوری  به منظور پیگیری درمانش به زندانبانان ولی فقیه مراجعه نمود اما زندانبانان ولی فقیه بجای گوش فرا دادن به حرفهای این زندانی و درمان وی، او را به سلولهای انفرادی منتقل نمودند.

در حال حاضر زندانیان سیاسی افشین بایمانی و ارژنگ داودی در سلولهای انفرادی شکنجه گاه وزارت اطلاعات زندان گوهردشت کرج بسر می برند.

زندانی شهرام پورمنصوری ۱۴ سال پیش  برای فرار از جهنم ولی فقیه و پناه بردن به جهان آزاد سعی در به کنترل  در آوردن هواپیمایی بود که در آن قرار داشت اما توسط پاسداران ولی فقیه دستگیر و از آن زمان تاکنون همچنان در زندان بدون درمان و در شرایط قرون وسطایی  نگهداری می شود. زندانبان ولی فقیه به این هم اکتفا نمی کنند بلکه هر از چند گاهی او را به سلول انفرادی منتقل می کنند و مورد اذیت و آزار و شکنجه های روحی و جسمی قرار می دهند.

مقاله قبلیبیانیه ۶ درویش زندانی در ابراز نگرانی از دخالت‌های دستگاه قضایی در روند درمان زندانیان
مقاله بعدیجیک جیلنهال قاچاقچی می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.