یک فعال کارگری با اعلام بازداشت یک کارگر معترض در تهران، گفت امیر شهابی، یدالله (یدی) صمدی و آرمین شریفه که در پی مراسم روز جهانی کارگر در سنندج بازداشت شدند، بدون مشخص شدن اتهامات و دسترسی به وکیل، در زندان مرکزی سنندج نگهداری می‌شوند.

محمود صالحی، فعال کارگری گفت امیر شهابی و یدالله صمدی، رئیس و دبیر انجمن تشکل کارگران خباز سنندج که روز یازده اردیبهشت در مراسم روز جهانی کارگر در سنندج بازداشت شدند، روز ۲۴ اردیبهشت و پس از ۱۳ روز نگهداری در سلول‌های انفرادی وزارت اطلاعات، به زندان مرکزی سنندج منتقل شدند.

این فعال کارگری گفت آرمین شریفه که روز هفدهم اردیبهشت ۹۷ بازداشت شد نیز به زندان مرکزی سنندج منتقل شده است.

محمود صالحی گفت هیچ یک از بازداشت شدگان به وکیل دسترسی ندارند: «نه الان وکیل دارند و نه دو هفته ای که در بازداشتگاه اطلاعات بودند، ما و خانواده‌‌هایشان حتی نمی‌دانیم اتهامشان دقیقا چی هست، فقط می‌دانیم اتهام امیر شهابی و یدی صمدی مربوط به روز جهانی کارگر است چون همان روز بازداشت شدند.»

محمود صالحی، ساکن سقز که بارها به دلیل اعتراضات و سازماندهی کارگران بازداشت و زندانی شده، از بازداشت یک کارگر معترض در تهران خبر داد و به کمپین گفت داوود رفیعی پس از حضور چندباره اعتراضی در برابر وزارت کار روز ۲۴ اردیبهشت بازداشت شده است.

داوود رفیعی کارگر اخراج شده از پارس خودرو است که پس از یک دعوای حقوقی طولانی با شرکت پارس خودرو و وزارت کار، با حضور در مقابل وزارت کار دست به اعتراض زده است. تصاویری که از او در اینترنت منتشر شده او را در حال حمل پلاکاردی نشان می‌دهد که روی آن نوشته وزیر کار، ۲۰۰ میلیون تومان رشوه به او پیشنهاد کرده است.

مهدی توپچی، فعال کارگری ساکن تهران، با اشاره به بازداشت داوود رفیعی در برابر وزارت کار نوشت: «داوود رفیعی کارگر اخراجی پارس خودرو بیش از ۱۶ پرونده از مجاری مختلف قانونی و اداری تشکیل داده و ازطریق هرسه قوه کشور برای احقاق حق خود و سایرهمکارانش در این چند سال پیگیری کرده، اما نتیجه کارش تاکنون بیش از ۴ بار دستگیری و آزار و اذیت توسط شخص وزیرکار و مدیرعامل پارس خودرو بوده.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ مهدی توپچی وزارت کار را متهم کرده که علیرغم موافقت کارفرمای داوود رفیعی برای بازگشت او به کار، وزارت کار با بازگشت او به کار مخالفت کرده است: « ببینید وضعیت مملکت و کابینه امنیتی روحانی به کجا رسیده واقعا، کارفرما (پارس خودرو) تلفنی با فرمانده پلیس مذاکره کرده و قول بازگشت به کار یک کارگراخراجی را داده، ولی وزارت کار دولت که داعیه دار حمایت از کارگران است، مخالفت کرده.»

مقاله قبلیتعیین قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی برای شاپرک شجری‌زاده و ادامه اعتصاب غذا در زندان کاشان
مقاله بعدیبلومبرگ: قدرت‌های اروپایی تلاش برای نجات برجام را افزایش داده‌اند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.