بنابه گزارشات رسیده  انتقال زندانی سیاسی جیهند ریگی به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان مرکزی زاهدان و شکنجه وحشیانه وی که منجر به زخمی شدن دست چپ وی و خونریزی آن گردید.

زندانی سیاسی هموطن بلوچ جیهند ریگی ۲۷ ساله ۵ روز پیش هنگامی که به پوشیدن لباسهای کثیف و آلوده به بیماریهای مختلف که زندانیان هنگام رفتن به مراکز مختلف مجبور به پوشیدن آن هستند اعتراض نمود، غلامی رئیس اطلاعات زندان و از شکنجه گران بد نام این زندان دستور انتقال این زندانی سیاسی به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان زاهدان را صادر نمود.

این زندانی سیاسی راهنگام انتقال به سلول انفرادی عریان کردند و در سرمای شدید زمستان بر روی وی آب سرد ریختند و سپس اقدام به شکنجه های فیزیکی وی نمودند که در اثر این شکنجه ها دست چپ وی زخمی و دچار خونریزی شد.

سپس بدون اینکه او را مورد درمان قرار دهند با دستبند و پابند به سلول انفرادی منتقل کردند.یکی از شیوه های ضدبشری و قرون وسطایی که علیه زندانیان سیاسی بکار برده می شود ، زدن دست بند و پایند و انتقال زندانی به سلول انفرادی است که زندانی در این صورت قادر به انجام کارهای شخصی خود نبوده و استراحت کردن را برای وی سخت و دشوار می کند.

زندانی سیاسی جیهند ریگی حدودا ۳ سال پیش دستگیر شد و۲ ماه در سلولهای انفرادی اداره اطلاعات زاهدان تحت شکنجه های جسمی وروحی بازجویان و شکنجه گران ولی فقیه قرار داشت.سپس در یک دادگاه نمایشی توسط مه گلی رئیس شعبه ۱ دادگاه انقلاب زاهدان محکوم به ۱۰ سال زندان و اعدام گردید .

این اقدامات غیر انسانی و قرون وسطایی در حالی صورت می گیرد که آخوندهای ضدبشر این هفته را هفته وحدت نامیده اند اما حتی در این هفته از اذیت و آزار هموطنان اهل تسنن دست بر نمی دارند.

مه گلی از جنایتکاران علیه بشریت است که تا به حال تعداد زیادی از هموطنان بلوچ را بدستور بازجویان وزارت اطلاعات محکوم به اعدام کرده و خود شخصا در اجرای احکام قرون وسطایی اعدام شرکت می کند و بعضا خود طناب دار را بر گردن زندانیان سیاسی می اندازد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال زندانیان سیاسی به سلولهای انفرادی و تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار دادن آنها را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علی بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه کیفری بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۳۰دی ۹۲ برابر با ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیگفتگو با خانواده دراويش زندانی: آقای روحانی از کدام قانون سخن می‌گوید؟
مقاله بعدی«جيمز باند 24» ادامه «اسكاي فال» است
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده