بنابه گزارشات رسیده زندانی سیاسی ارژنگ داودی پس از چند روز جابجایی به نقاط مختلف زندان اوین نهایتا به بند ۸ زندان اوین منتقل گردید.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی روز پنجشنبه ۲۸ فروردین ماه از بندر عباس به تهران منتقل گردید . روز شنبه ۳۰ فروردین ماه به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب برده شد تا با پرونده سازی جدید که تحت نام پرونده سرویس بهداشتی شهرت یافته است مورد محاکمه قرار گیرد . لازم به یاد آوری است که زندانی سیاسی ارژنگ داودی زمانی که در بند ۲۰۹ زندان اوین بود بر روی سرویس بهداشتی نوشته بود « بیت رهبری ».

ولی به دلیل استعفای پیر عباسی رئیس این شعبه و بدون سرپرست ماندن این شعبه وی را به احمد زاده که قبلا رئیس اجرای احکام اوین بود و در حال حاضر به عنوان دادرس ویژه امنیت منصوب شده است ، بردند.

احمدزاده دستور داد که زندانی سیاسی ارژنگ داودی را به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل کنند ولی ۲۰۹ از پذیرفتن وی خوداری نمود و او را مجددا پیش احمدزاده بازگرداندند. احمدزاده خطاب به زندانی سیاسی ارژنگ داودی گفت: جونها( بازجویان وزارت اطلاعات) گفتند که گر بیایید اینجا او را لت و پار خواهیم کرد. زندانی سیاسی ارژنگ داودی در پاسخ به احمد زاده گفت:اگر عرضه داشتن لت و پار کنند، همان موقع که روی توالت نوشتم بیت رهبری،جنگل ولی فقیه و اوحش الوحش خامنه ای همان موقعه لت و پار می کردند.

احمد زاده پس از این مشاجره لفظی دستور داد که زندانی سیاسی ارژنگ داودی را به بند ۲ـ الف منتقل کنند اما بند ۲ـ الف او را نپذیرف ونهایتا به بند ۸ زندان اوین منتقل گردید.

هنگام انتقال به بند ۸ زندان اوین بازرسی اطلاعات زندان به صورت کینه توزانه و وحشیانه وسایل شخصی زندانی سیاسی ارژنگ داودی را پرتاب می کردند و مقدار زیادی از وسایل شخصی او را با خود بردند و به وی گفتند که دیگر دنبال این وسایل نباشد .

بند ۸ زندان اوین دارای ۲۴۱ زندانی می باشد که ۱۳۵ نفر از آنها اتباع خارجی هستند ۴ نفر از آنها از کشور ژاپن و سایرین از کشورهای مختلف جهان هستند همه آنها به اتهام مواد مخدر دستگیر شده اند .زندانی سیاسی ارژنگ داودی در اتاق ۲ سالن ۱۱ همراه با ۱۸ زندانی دیگر نگهداری می شود.جیره غذایی زندانیان به لحاظ کمی و کیفی بسیار پایین است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال این زندانی سیاسی به زندانهای مختلف ایران از جمله اوین، گوهردشت کرج، بندرعباس وهمچنین نگهداری طولانی مدت که گاها بیش از ۴ ماه در سلولهای انفرادی توام با فشارهای قرون وسطایی و غیر انسانی همراه بوده است را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای به دادگاه های کیفری بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۴ اردیبهشت ۹۳ برابر با ۲۴ آوریل ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیاعتصاب غذای ۱۲ تن از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج (رجایی شهر) در پشتیبانی از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین
مقاله بعدیبیاد ریچارد فرآی دانشمند و پژوهنده ایراندوست
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.