بنا به گزارشات رسیده  انتقال حداقل۱۱ زندانی زندان قزل حصار کرج به سلولهای انفرادی جهت اجرای حکم ضد بشری اعدام.

صبح روز دوشنبه ۴ آذرماه حداقل ۱۱ زندانی از واحد ۲ سالنهای۴،۳،۱ و۷ زندان قزل حصار کرج جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی انتقال یافتند.

اسامی تعدادی از این زندانیان به قرار زیر می باشد:

۱ـ عبدالسلام خاتونی ۳۰ ساله از سالن ۱.وی مدت ۴ سال است که در زندان بسر می برد .

۲ـ رضا یزدان از سالن ۳

۳ـ معین یزدان پناه ۳۵ ساله از سالن ۳ .وی مدت ۲ سال است که در زندان بسر می برد.

۴ ـ ناصر فرح بخش ۳۸ ساله از سالن ۳. وی مدت ۳ سال است که زندانی است.

۵ـ حسین کریمیان ۴۵ ساله از سالن ۳ .وی مدت ۳ سال که در زندان بسر می برد.

۶-ـ فرشید قلی زاده ۲۳ ساله از سالن ۳. وی مدت ۲۰ ماه است که زندانی است .

۷-ـ فهروز کیانی ۳۴ ساله از سالن ۳ .وی به مدت ۱۹ ماه است که در زندان بسر می برد.

۸ـ احسان محمدپور ۳۲ ساله متاهل و دارای ۲ فرزند از سالن ۴ .وی مدت ۳ سال است که در زندان بسر می برد.

۸ـ میثم حاجی از سالن ۷

روز چهارشنبه ۲۹ آبانماه فردی بنام بازپرس عموزاده به یکی از زندانیان گفته بود که بعد از مذاکرات گروه ۵+۱ همه شما را اعدام خواهیم کرد.

همزمان تعداد زیادی از خانواده های این زندانیان در اعتراض به قصد اجرای حکم اعدام عزیزانشان در مقابل زندان قزل حصار کرج تجمع کرده اند و خواستار توقف حکم اعدام عزیزانشان هستند.

ولی فقیه علی خامنه ای که در آستانه زهرخوردن هسته ای است به اعدمهای گروهی شدت بخشیده است .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، به اجرا در آوردن اعدام های جمعی در زندانهای ولی فقیه را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۴ آذرماه ۹۲ برابر با ۲۵ نوامبر ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه اعدام سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیسهراب مختاری: نه تنها او را به قتل رساندند، اجازه برگزاری مراسم هم ندادند
مقاله بعدینایاب شدن پول ایران در بازارهای کویت و امارات پس از امضای توافقنامه
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.