بنابه گزارشات رسیده صبح روز جمعه حداقل ۱۰ زندانی زندان قزل حصار به سلولهای انفرادی جهت اجرای حکم قرون وسطایی اعدام منتقل شدند.

روز جمعه ۱۹ اردیبهشت ماه حداقل ۱۰ زندانی از سالنهای مختلف واحد ۲ زندان قزل حصاراز جمله سالنهای ۲،۳،۱ جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شدند .

اسامی تعدادی از این زندانیان عبارتند از :

۱ـ نورالدین قیطاسی ۳۳ ساله از سالن ۲ واحد۲ زندان قزل حصار ، وی ۴ سال است که در زندان بسر می برد.

۲ـ جعفر اربابی ۲۹ ساله از سالن ۲ واحد ۲، وی به مدت ۴ سال است که در زندان بسر می برد.

۳ـ محمدجعفر رمضانزاده ۴۳ ساله از سال ۲ واحد ۲، وی ۳ سال است که در زندان بسر می برد.

۴ـ حمید قبادی از سالن ۳ واحد ۲

۵ـ صلاح الدین تمامی ۳۰ ساله از سالن۱ واحد ۲، وی ۳ سال است که در زندان بسر می برد.

زندان قزل حصار کرج یکی از بزرگترین اردوگاههای مرگ رژیم ولی فقیه است که بیش از هزار زندانی در آن در انتظار اجرای حکم اعدام بسر می برند.

رژیم ولی فقیه برای ایجاد فضای رعب و وحشت، موجی ازاعدام ها را آغاز کرده است.سیاست اعدام زندانیان سیاسی و اعدام های جمعی و سرکوب خونین مردم ایران توسط شخص آخوند علی خامنه ای ولی فقیه رژیم تعیین می شود. آخوند صادق لاریجانی ، آخوند محمود علوی و سایر آخوندهای همدست وی مجریان این سیاستهای قرون وسطایی و ضد بشری هستند .

فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران، موج اعدام ها را که در زندانهای مختلف ایران به اجرا در آمده است و یا زندانیان در سلولهای انفرادی در انتظار اجرای حکم اعدام بسر می برند را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به موج جدید اعدام در ایران خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه بین المللی کیفری است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۹ اردیبهشت ۹۳ برابر با ۹ می ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه اعدام سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیاعتصاب غذای ۸ زندانی سیاسی زندان گوهردشت در اعتراض به اعدام های سیاسی و جمعی درایران
مقاله بعدیآژانس خواهان توضيحات بيشتر ایران درباره چاشنی‌های انفجاری شد
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.