بنابه گزارشات رسیده  روز گذشته زندانی سیاسی ارژنگ داودی از بند ۳ به سالن متروکه و انفرادی که دارای شرایط به غایت وحشتاک است منتقل نمودند.

روزدوشنبه ۲۷ آبان ماه زندانی سیاسی ارژنگ داودی که در ۹ مین روز اعتصاب غذای خود بسر می برد از بند ۳ به سالنی که معروف به ملاقات شرعی است و هیچ زندانی در آن نگهداری نمی شود برده شد او در سلول ۶ این سالن قرار داده شده است.زندانی سیاسی ارژنگ داودی در نهمین روز اعتصایب غذای خود بسر می برد و شرایط جسمی وی حاد می باشد.

سالن معروف به سالن شرعی دارای ۶ سلول می باشد و سلولها فاقد هر گونه امکانات اولیه انسانی است این سالن از سایر بندها جدا می باشد و در کنارهای محوطه زندان قرار دارد و هیچ زندانی در آن وجود ندارد و در حالت معمولی حق ترددی به آن را ندارد . سلولها فاقد هرگونه دریچه و پنجره هستند و همچنین فاقد وسایل گرمایی و غیره می باشد. بر خلاف سلولهای انفرادی که هواخواری دارند ولی این سالن فاقد هواخوری است و زندانی از دیدن نور و هوای آزاد محروم می باشد. این اولین باری است که زندانی را به این نقطه منتقل می کنند.

هنوز هدف از انتقال زندانی سیاسی ارژنگ داودی به این نقطه نامشخص است ولی شرایط حاد جسمی وی در اثر ۹ روز اعتصاب غذا و تهدید به قتل وی توسط حسن مرسلپور این نگرانی شدید را بوجود آورده است که بازجویان وزارت اطلاعات قصد حذف فیزیکی وی را دارند.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی توسط حاج محمودی از شکنجه گران وحشی و قدیمی این زندان و رئیس اطلاعات زندان و معاون وی فردی به نام علی مرادی به این سالن منتقل شد.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی روز ۱۹ آبان ماه از بند زندانیان سیاسی به بند ۳ منتقل شد او در اعتراض به رفتارهای وحشیانه و تهدید به قتل وی توسط عباس مرسلپور رئیس زندان و انتقال بی دلیل وی به بند۳ اقدام به اعتصاب غذا نمود و همچنان در اعتصاب غذا بسر می برد.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی از سال ۱۳۸۲ تاکنون در زندان بسر می برد و در طی این مدت بارها به شکنجه گاه های مختلف وزارت اطلاعات برده شد و در سلولها انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان قرا گرفت.بازجویان وزارت اطلاعات برای تحت فشار قرار دادن وی همسراین زندانی سیاسی را دستگیر و ۴ ماه در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان قرار دادند .با نامه کتبی دفتر آخوند علی خامنه ای منزل شخصی ارژنگ داودی مصادره گردید و به اموال سرقت شده از مردم ایران آخوند علی خامنه ای افزوده شد

فعالین حقوق بش و دمکراسی در ایران،انتقال زندانی سیاسی ارژنگ داودی به سالن انفرادی و سلول کاملا ایزوله شده که فاقد هرگونه امکانات اولیه انسانی از جمله محرومیت حتی از نور خورشید را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۸ آبان۹۲ برابر با ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیتعویق عمل جراحی حمید مرادی به دلیل مناسب نبودن وضعیت قلب وی
مقاله بعدییورش به سلول روحانی آزادیخواه و مورد توهین، تهدید واذیت و آزار قرار دادن ایشان
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده