وزیر خارجه عربستان ضمن دعوت از سازمان ملل برای ممنوع کردن حمل سلاح برای رژیم سوریه، تهدید کرد که در مقابل مداخلات ایران در این کشور ساکت نخواهد نشست.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از صدای آمریکا؛ سعود الفیصل وزیر امورخارجه عربستان روز سه شنبه مداخله تهران دربحران سوریه را خطرناک نامید و گفت کشورش نمی تواند بیش از این ساکت بماند.

فیصل که در جده درکنفرانس خبری مشترکی با جان کری وزیر امور آمریکا سخن می گفت، خواهان ممنوعیت بین المللی ارسال اسلحه برای دولت سوریه شد در حالی که خواست بر کمک به شورشیان افزوده شود.

آمریکا وعربستان سعودی هر دوبخشی از جلسه گروه دوستان سوریه در روز شنبه در قطر بودند که در آن شرکت کنندگان کمک های بیشتری را به شورشیان مخالف بشار اسد تعهد کردند.

عربستان سعودی برای شورشیان اسلحه فرستاده است، در حالی که آمریکا اخیرا گفت افزون بر کمک های غیرنظامی، اسلحه خواهد فرستاد.

شاهزاده فیصل خواستار آن شد که سازمان ملل قطعنامه ای را به تصویب برساند که در آن حکومت سوریه نامشروع تلقی گردد و ارسال سلاح بقصد کمک به این رژیم ممنوع شود.

امروز همچنین لخدر ابراهیمی نماینده سازمان ملل و اتحادیه عرب برای سوریه در آستانه نشست مقدماتی ژنو که امروز در این شهر برگزار می شود نسبت به احتمال برگزاری کنفرانس ژنو در ماه ژوئیه اظهار تردید جدی کرد.

مقاله قبلیموفقیت محقق ایرانی در تولید حسگر گازی با گرافن بدون نقص..
مقاله بعدیارتقای مهارت جراحان مغز بدون تهدید جان بیماران با نرم‌افزار ابداعی دانشمند ایرانی..
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.