محمود احمدی‌نژاد، رئیس دولت دهم ،  ویدئوی منتشرشده از سوی قوه قضائیه علیه حمید بقایی را«افتضاح» خواند و اعلام کرد که این قوه «به طور کامل از مسیر عدالت خارج شده است».
محمود احمدی‌نژاد در پیامی ویدئویی که روز یکشنبه ۵ فروردین در وبسایت «دولت بهار» منتشر شد تأکید کرد که قوه قضائیه «درخدمت خواست و منافع مقامات»آن قرار گرفته است.

به گزارش رادیو فردا وی بار دیگر حکم صادرشده برای حمید بقایی را از«پیش تعیین‌شده» و«سیاسی» خواند و قوه قضائیه را متهم کرد که «یک مشت کاغذ» را به عنوان اتهامات اقتصادی علیه آقای بقایی «سرهم کرده» و درباره آنها حتی «یک سند وجود ندارد».

محمود احمدی‌نژاد همچنین با اشاره به ویدئوی منتشرشده علیه حمید بقایی در خبرگزاری قوه قضائیه گفت: اعتراف‌های مدیران آقای بقایی که دراین فیلم پخش شده «تحت فشار» بوده و آنها پس از آزادی گفته‌اند که این سخنان «القائات دستگاه‌های امنیتی» است.

خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه ایران، هفته گذشته ویدئویی منتشر کرد که در آن تعدادی از مدیران زیر نظر حمید بقایی، رئیس وقت سازمان میراث فرهنگی و معاون وقت رئیس جمهوری، او را متهم به «اختلاس» و «تبانی درمعاملات دولتی» می‌کردند.

حمید بقایی که از سوی قوه قضائیه به خاطر ارتکاب اختلاس و تضییع وجوه و اموال دولتی به ۱۵ سال حبس قطعی محکوم شده است ۲۲ اسفندماه برای گذراندن محکومیتش بازداشت و به زندان منتقل شد. به گفته هواداران، وی از همان زمان دست به اعتصاب غذا زده است.

اسفندیار رحیم‌مشایی، رئیس دفتر محمود احمدی‌نژاد نیز دو روز پس از آن که حکم حمید بقایی را در برابر سفارت بریتانیا در تهران آتش زد، بازداشت شد.

پس از بازداشت این دو، وبسایت‌های نزدیک به محمود احمدی‌نژاد متن دو نامه پیشین او خطاب به رهبر جمهوری اسلامی را منتشر کردند که او در آنها ضمن انتقاد شدید از وضعیت کشور، خواستار اصلاح ساختار برخی از نهادها از جمله شورای نگهبان و قوه قضائیه، تعیین تکلیف نهادهای موازی، تأسیس دادگاه قانون اساسی و خروج نیروهای مسلح از امور سیاسی و فعالیت‌های اقتصادی شده بود.

نامه اخیر او که پیش از پیام ویدئویی منتشر شد نیز با واکنش‌هایی انتقادی روبه‌رو شد.

شماری از چهره‌های موسوم به جناح اصولگرا در ایران، با اشاره به جزئیات حکم صادرشده برای حمید بقایی و اسفندیار رحیم‌مشایی، جرائم آنها را «فساد مالی» ذکر کرده‌اند.

از جمله احمد توکلی، نماینده پیشین مجلس و عضو فعلی مجمع تشخیص مصلحت نظام، گفته است که جرائم این دو نفر مالی است. آقای توکلی همچنین با اشاره به قسمتی از نامه اخیر محمود احمدی‌نژاد درباره زندانی بودن «صدها زن و مرد، تنها به دلیل ابرازعقیده» گفت: فردی که در گذشته «روحیه استکباری داشت» امروز «نباید به خود اجازه دهد که درباره کلماتی چون قانون و آزادی بیان صحبت کند».

در یک هفته اخیر وبسایت‌های وابسته به محمود احمدی‌نژاد بشدت به احمد توکلی تاخته و به مدارکی از «فساد مالی» او اشاره کرده‌اند. از جمله وبسایت «دولت بهار» بتازگی نامه سال ۱۳۹۰ محمدرضا رحیمی، معاون اول محمود احمدی‌نژاد، درباره «ویژه خواری» احمد توکلی را بازنشر کرده است. بر اساس این نامه، احمد توکلی متهم است که در سال ۱۳۷۰ و در دوره ریاست محسن رفیق‌دوست بر بنیاد مستضعفان، به همراه شرکای خود «سه‌هزار متر مربع زمین در شهرک غرب تهران و به ارزش ۱۸۰ میلیون تومان را با تخفیف به قیمت ۲۳ میلیون تومان» خریداری کرده و «ارزش امروز زمین ۱۲ میلیارد تومان است».

این موضوع هنگام بررسی اعتبارنامه احمد توکلی درمجلس هشتم نیز مطرح شده بود. آقای توکلی درآن زمان اعلام کرده بود که این زمین با دستور رهبر جمهوری اسلامی به یک مؤسسه آموزشی متعلق به دو نفر از دوستان او واگذار شده و «تمام اموال این مؤسسه وقف است».

اختلاف نزدیکان به خامنه‌ای با محمود احمدی‌نژاد چند ماه پس از آن بالا گرفته است که رهبر جمهوری اسلامی در یک سخنرانی گفت کسانی «کار دشمن را در داخل انجام می‌دهند» و «کسانی که همه امکانات کشور دست‌شان هست یا بوده حق ندارند نقش اپوزیسیون بازی کنند».

خامنه‌ای در سال ۱۳۸۸ نظر احمدی‌نژاد را نزدیک‌ترین نظر به خود توصیف کرده بود.

محمود احمدی‌نژاد در یکی از نامه‌هایش خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای گفته است ۴۰ سال است هیچ نوع آزادی نداریم.

مقاله قبلیسقوط قریب الوقوع «Tiangong-1» بزرگترین آزمایشگاه فضایی چین
مقاله بعدیانتشار متن عذرخواهی مجدد “مارک زاکربرگ” مدیرعامل فیسبوک در روزنامه های بریتانیا
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.