ریچارد رتکلیف، همسر نازنین زاغری، از بوریس جانسون وزیر خارجه بریتانیا برای بی نتیجه ماندن اقداماتش برای آزاد کردن همسر و دخترش، به شدت انتقاد کرده است.

همسر نازنین زاغری در آستانه دومین سالگرد بازداشت او، به روزنامه بریتانیایی ایوینیگ استاندارد گفت که از بی‌نتیجه بودن اقدامات آقای جانسون دلسرد و مایوس شده است.

نازنین زاغری، شهروند بریتانیایی ایرانی تباری که همراه با دختر خردسالش برای دیداری خانوادگی به ایران سفر کرده بود، فروردین ۹۵ از سوی ماموران امنیتی به اتهام جاسوسی بازداشت، و در دادگاه به پنج سال زندان محکوم شد.

آقای رتکلیف گفت که به نظر می‌رسد تلاش‌های آزاد ساختن همسرش، به آزمایشی برای تحمل پذیری مبدل شده است.

به گفته او ابتدا انتظار می‌رفت نازنین به مناسبت کریسمس و سال نو میلادی آزاد شود که نشد، و بعد این امید قوت گرفت که نوروز، زمینه‌ساز آزادی همسرش شود که آن هم به نتیجه نرسیده است.

به گزارش صدای آمریکا؛ ایونینگ استاندارد همچنین اظهارات تولیپ صدیق، وکیل حوزه انتخابیه خانم زاغری در پارلمان بریتانیا را نقل می‌کند که گفته است اگر وزیر خارجه بریتانیا قادر نیست به قولی که برای آزاد ساختن نازنین داده بود عمل کند، بهتر است نخست وزیر وارد عمل شود.

مقاله قبلیویل اسمیت پرمخاطب‌ترین بازیگر رسانه‌های اجتماعی شد
مقاله بعدیمحمد بن سلمان: انقلاب در ایران رژیمی ایجاد کرد که براساس شرارت خالص پا گرفته‌ است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.