«فرانسیس فورد کاپولا» مجموعه یادداشت‌های مربوط تولید فیلم کلاسیک و معروف «پدرخوانده» محصول 1972 میلادی را منتشر می‌کند.

 این یادداشت‌ها در قالب کتابی 720 صفحه‌ای، علاقه‌مندان را با فرآیند خلاقانه ساخت و پشت صحنه فیلم «پدرخوانده» توسط «فرانسیس فورد کاپولا» یکی از بزرگترین کارگردانان اواخر قرن بیستم سینمای جهان آشنا می‌کند.

همچنین این کتاب با تصاویری کمیاب و دیده نشده از مراحل ساخت فیلم «پدرخوانده» مزین شده است و خود «کاپولا» نیز مقدمه‌ای بر این کتاب نوشته است.

«کاپولا» در بیانیه‌ای ضمن اعلام خبر چاپ این کتاب گفت: “این یادداشت‌ها ارجاعات شخص من در فیلم «پدرخوانده» است و از این که پس از سال‌ها می‌توانم آنها را با علاقه‌مندان به اشتراک بگذارم هیجان‌زده‌ام. این یادداشت کلیدی برای درک آن چیزی است که در فرآیند اقتباس از رمان نوشته «ماریو پوزو» گذاشته است.

فهرستی از برترین‌های تاریخ سینما را نمی‌توان یافت که نامی از «پدرخوانده» ساخته تحسین‌شده «فرانسیس فورد کاپولا» در آن نباشد. «کاپولا» این فیلم را در سال ۱۹۷۲ برای کمپانی «پارامونت» کارگردانی کرد که داستان جنایی آن بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ اتفاق می‌افتد.

این فیلم کلاسیک براساس رمانی از «ماریو پوزو» داستان خانواده مافیایی «کورلئونه» را روایت می‌کند و بازیگران سرشناسی چون «مارلون براندو»، «آل پاچینو»، «روبرت دووال» و «دایان کیتون» در آن نقش‌آفرینی داشته‌اند.

1464171614408_22

این فیلم نامزد 11 جایزه اسکار بود که موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر مرد (مارلون براندو)، بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه شد و در جوایز گلدن گلوب پنج جایزه اصلی را کسب کرد.

قسمت دوم این فیلم نیز در سال 1974 به سینماها آمد و به موفقیت بزرگی در جذب مخاطب دست یافت و نام خود را به عنوان یکی از برترین دنباله‌های سینمایی مطرح کرد؛ بطوری که هنوز بسیاری در مورد این که قسمت اول بهتر است یا دوم بحث می‌کنند.

قسمت دوم «پدرخوانده» نیز توانست در 11 بخش نامزد کسب اسکار شود و اسکار بهترین فیلم، کارگردانی، بازیگر نقش مکمل (دنیرو)، بهترین فیلمنامه (کاپولا)، بهترین موسیقی (نینو روتا و کارمینه کاپولا) و بهترین کارگردان هنری را بدست آورد. «پدرخوانده 3» نیز که در سال 1990 ساخته شد نتوانست موفقیت قسمتهای قبلی را تکرار کند

«فرانسیس فورد کاپولا» از بزرگترین فیلمساران معاصر سینمای جهان است که از جمله دیگر افتخارات و جوایز سینمایی وی طی چهار دهه فیلم‌سازی می‌توان به جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در سال ‌1971 برای «پاتون»، جایزه بافتا بهترین کارگردانی در سال ‌1978 برای «اینک آخرالزمان»، جایزه دوربین جشنواره برلین در سال ‌1991، جایزه نخل طلا و جایزه فیپرشی جشنواره کن در سال ‌1979 برای فیلم «اینک آخرالزمان»، جایزه نخل طلا و جایزه بهترین فیلم معنوی جشنواره کن در سال 1974 برای فیلم «مکالمه»، جایزه گلدن گلوب برای بهترین کارگردانی در سال 1980 برای «اینک آخرالزمان»، جایزه گلدن گلوب برای بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه در سال ‌1973 برای «پدرخوانده» و شیر طلای افتخاری جشنواره ونیز در سال ‌1992 اشاره کرد.

به گزارش هالیوود ریپورتر، قرار است کتاب یادداشت‌های فیلم «پدرخوانده» از تاریخ 16 نوامبر در یک نسخه لوکس 250 دلاری و یک نسخه معمولی 50 دلاری روانه بازار شود.

مقاله قبلیسایت مرکز آمار ایران توسط داعش هک شد
مقاله بعدیمحسنی اژه‌ای رئیس شورای نظارت بر صدا و سیما شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.