کارگردان فرانسوی-لهستانی به عنوان رییس چهل و دومین دوره جوایز سزار انتخاب شد.

 رومن پولانسکی فیلمساز مشهور از سوی آکادمی علوم و هنرهای سینمایی فرانسه برای ریاست جوایز سزار انتخاب شد.

جوایز سزار به عنوان اسکار سینمای فرانسه شناخته می‌شود و آلن ترزن رییس آکادمی فرانسه با یاد کردن از فیلم‌های «بچه رزماری» و «محله چینی‌ها» به عنوان شاهکار، از پولانسکی به عنوان هنرشناسی سیری‌ناپذیر یاد کرد.

پولانسکی ۸۳ ساله سال ۱۹۸۰ برای «تس»، سال ۲۰۰۲ برای «پیانیست»، سال ۲۰۱۱ برای «نویسنده پشت پرده» و سال ۲۰۱۴ برای «ونوس در پوست خز» جایزه سزار بهترین کارگردانی را دریافت کرده است.

گفته شده پولانسکی جوایز سزار ۲۰۱۷ را با سخنرانی خود افتتاح می‌کند.

سال پیش کلود للوش این سمت را برعهده داشت.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،چهل و دومین دوره جوایز سزار ۲۴ فوریه (۶ اسفند) برگزار می‌شود.

مقاله قبلیاصغر فرهادی: سینمای من چیزی بین نئورالیسم ایتالیا و سبک هیچکاک است
مقاله بعدی«خون‌بازی» پدیده عجیب مدارس دخترانه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده