«فارست گامپ» با رای کاربران یک سایت سینمایی در یک نظرسنجی و پیش‌بینی، به عنوان بهترین فیلم از میان اسکاری‌های دهه ۹۰ میلادی انتخاب شد.

 در نتیجه یک نظرسنجی برای انتخاب بهترین فیلم از میان برندگان اسکار در دهه ۹۰، «فارست گامپ» توانست این عنوان را از آن خود کند.

در میان برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم در دهه ۹۰ شماری از بهترین فیلم‌ها جای دارند و در این میان «فارست گامپ» محصول ۱۹۹۴ توانست عنوان بهترین فیلم را به خود اختصاص دهد.

این نظرسنجی از سوی سایت گلدربی انجام شد و از مخاطبان خواسته شد تا نظرات خود را به صورت آنلاین ابراز کنند. در این میان «فارست گامپ» با کسب ۵۵ درصد آرا بهترین فیلم این دهه نام گرفت.

بالاترین رای بعدی نصیب «سکوت بره‌ها» محصول ۱۹۹۱ شد و «تایتانیک» محصول ۱۹۹۷ با کسب ۱۲ درصد آرا فیلم سوم شد.

در مکان‌های بعدی به ترتیب «فهرست شیندلر» محصول ۱۹۹۳ با ۹ درصد آرا و «زیبای آمریکایی» محصول ۱۹۹۹ با کسب ۶ درصد آرا جای گرفتند.

«شجاع دل» محصول ۱۹۹۵، «نابخشوده» محصول ۱۹۹۲، «با گرگ‌ها می‌رقصد» محصول ۱۹۹۰ و «شکسپیر عاشق» محصول ۱۹۸۸ با ۲ درصد و یک درصد رای جای گرفته‌اند.

تنها فیلمی که حتی یک رای به دست نیاورد «بیمار انگلیسی» محصول ۱۹۹۶ بود.

«فارست گامپ» در سال ۱۹۹۴ توانست ۱۳ نامزدی اسکار را کسب کند و از این میان ۶ مجسمه را به خانه برد که شامل بهترین کارگردانی برای رابرت زمکیس، بهترین بازیگری برای تام هنکس، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین تدوین، بهترین جلوه‌های تصویری و بهترین فیلم سال بود.

به گزارش مهر به نقل از گلدربی، این فیلم به یک پدیده فرهنگی در آمریکا بدل شد و در بازار داخلی ۳۲۹ میلیون دلار فروش کرد. فروش جهانی فیلم برابر با ۶۷۷ میلیون دلار بود.

مقاله قبلی«دنیای ژوراسیک ۳»‌ با تهیه کنندگی استیون اسپیلبرگ در راه است
مقاله بعدینمایش سه بعدی بازی های المپیک ۲۰۲۰ در خارج ورزشگاه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.