جشنواره بين‌المللی فيلم مسكو ضمن معرفي فهرست فيلم‌هاي شركت كننده در بخش رقابتي اين جشنواره، فيلم ايراني «انارهاي نارس» را به عنوان يكي از فيلم هاي شركت كننده در اين رقابت معرفي كرد.

در این رویداد سینمایی كه از جشنواره های مهم جهان است فیلم ایرانی «انارهای نارس» اولین ساخته مجیدرضا مصطفوی به عنوان تنها نماینده سینمای ایران در بخش رقابتي جشنواره در کنار 15 فیلم منتخب از سراسر جهان به نمایش گذاشته خواهد شد.

این جشنواره که در کنار جشنوارهای فیلم کن، برلین و ونیز از اعتبار بالایی برخوردار است در سالهای گذشته فیلمسازانی مهم و تاثیر گذاری مانند فدریکو فلینی را  به سینمای جهان معرفی کرده است.

«انارهای نارس» که در سکوت خبری مراحل ساخت خود را طی کرد در جشنواره فیلم فجر در 2 بخش اصلی مسابقه سودای سیمرغ و نگاه نو حضور داشت و نامزد 2 سیمرغ بلورین نیز شد.

بخش رقابتي جشنواره فيلم مسكو همواره براي منتقدان و تماشاگران از ارزش بالايي برخودار است و دست اندركاران اين جشنواره ضمن اين كه تاكيد دارند هر چه كه شائبه‌اي از انتخاب ايدئولوژيك را به وجود آورد شديدا نفي مي‌كنند، مي گويند امسال فيلم هايي در اين رقابت حضور دارند كه از هر نظر از شايستگي‌هاي لازم برخوردار هستند.

به گفته مسئولان اين جشنواره، گرچه توجه بنيادهاي اجتماعي و مخاطبان عام بيشتر بر بخش‌هاي غيررقابتي جشنواره است اما ليست شاهكارهاي ارايه شده در بخش رقابتي كه همواره از سوي منتقدان و علاقه‌مندان سينما از آسيا و آفريقا و آمريكاي لاتين مورد توجه قرار می گیرد، شگفت‌انگيز است.

بخش رقابتي به تدريج جايگاه خود را به عنوان كاشف نام هاي جديد و استعدادهاي متناقض هم كه با آثارشان در جشنواره هايي چون ونيز، برلين و كن موفق به كسب جايزه مي شوند، به دست آورده است. فيلم «رقص غبار» اصغر فرهادي براي اولين بار در جشنواره مسكو نمايش داده شد.

مقامات اين جشنواره مي گويند ارايه فيلم بر مبناي ژانر و موضوع كه اغلب موضوع انتخاب فيلم براي جشنواره هاي ديگر است براي مسكو كمتر اهميت دارد و در مقام دوم توجه قرار مي گيرد.

به گزارش مهر به نقل از سايت جشنواره مسکو، در بخش رقابتي سي و ششمين جشنواره فيلم مسكو اين فيلم‌ها شركت دارند:

«بتي و اماره» به كارگرداني اندي سيگه از روماني، آمريكا، اسپانيا، كانادا، آلمان و اتيوپي 94 دقيقه اي محصول 2014

«سرزمين روسا» به كارگرداني پترا وولپه از آلمان و سوييس 99 دقيقه محصول 2013

«من چشم هستم» به كارگرداني حاكي كورتولوس و مليك سراكوگلو 78 دقيقه محصول 2013 از تركيه

«وايت ياگل» به كارگرداني ولاديمير تومياف 110 دقيقه محصول 2014 از روسيه

«هاردكور ديسكو» به كارگرداني كرزيستوف اسكونيچني 85 دقيقه محصول 2014 از لهستان

«برادران » به كارگرداني ويكتوريا توفيمنكو 120 دقيقه ساخته 2013 از اوكراين

«بله و بله» به كارگرداني والريا گاي جرمانيكا 115 دقيقه محصول 2014 از روسيه

«مرد من» به كارگرداني كازئوشي كوماكري 129 دقيقه محصول 2014 از ژاپن

«سانتي مانتاليست ها» به كارگرداني نيكلاس ترياندافيليداس 94 دقيقه محصول 2014 از يونان

«انارهاي نارس» ساخته مجيد رضا مصطفوي 80 دقيقه محصول 2014 از ايران

«گزارشگر» ساخته تيجس گلوگر 108 دقيقه محصول 2013 از هلند

«نوع پرندگان» به كارگرداني شين يونشيك 15 دقيقه محصول 2014 از كره جنوبي

«مساله مورد علاقه» به كارگرداني دوريس دوري 119 دقيقه محصول 2014 از آلمان

«ديوانگي هاي پاريسي» به كارگرداني مارك فيتوسي 98 دقيقه محصول 2014 از فرانسه

«مرد خيلي تحت تعقيب» ساخته آنتون كوربين در مدت زمان 121 دقیقه از بريتانيا، آمريكا و آلمان

مقاله قبلیفرونشست زمین در یک قدمی تخت جمشید
مقاله بعدیهفتمین فیلم «سریع و خشمگین» بدون پل واکر پیش نمی‌رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.