جوایز امی در مراسمی که دیشب 22 سپتامبر برگزار شد به بهترین آثار تلویزیونی آمریکا جایزه داد.

 شصت و پنجمین مراسم امی که ساعتی پیش به کار خود خاتمه داد، بهترین آثار تلویزیونی آمریکا را که سال پیش پخش شدند، انتخاب کرد.

در کمال ناباوری فیلم بسیار تحسین شده “خانه پوشالی” با بازی کوین اسپیسی که نامزد دریافت 13 جایزه بود، تنها یک جایزه دریافت کرد.

در این میان نسخه تلویزیونی جدیدترین فیلم سودربرگ یعنی “پشت شمعدان” موفق شد سه جایزه ببرد و یک موفقیت دیگر را برای مایکل داگلاس رقم بزند.

به گزارش سینما پرس به نقل از سایت آی.ام.دی.بی، به روال سال های اخیر همچنان محبوبترین اثر تلویزیونی مجموعه “برکینگ بد” بود که در کنار “هوملند” جوایز متعددی را برای دست اندرکارانشان به همراه داشتند.

فهرست برندگان به این شرح است:

  • بهترین مجموعه درام: “برکینگ بد”
  •  بهترین مجموعه کمدی: “خانواده مدرن”
  •  بهترین سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی : “پشت شمعدان”
  •  بهترین بازیگر سریال کوتاه: مایکل داگلاس برای “پشت شمعدان”
  •  بهترین بازیگر زن مکمل برای سریال کوتاه: الن برستاین برای “حیوانات سیاسی”
  •  بهترین کارگردان سریال کوتاه: استیون سودربرگ برای “پشت شمعدان”
  •  بهترین بازیگر مرد مکمل برای سریال کوتاه: جیمز کرامول برای “داستان ترس آمریکایی”
  •  بهترین فیلمنامه سریال کوتاه: “ساعت” نوشته ابی مورگان
  •  بهترین نمایش موزیکال یا مجموعه کمدی: “گزارش کولبرت”
  •  بهترین کارگردانی مجموعه درام: کلر دنیس برای “هوملند”
  •  بهترین بازیگر مجموعه درام: جف دانیلز برای “اتاق خبر”
  •  بهترین بازیگر مکمل مرد برای مجموعه درام: بابی کاناواله برای “بوردواک امپایر”
  •  بهترین بازیگر زن مکمل برای مجموعه درام: آنا گان برای “برکینگ بد”
  •  بهترین فیلمنامه برای مجموعه درام: هنری برومل برای “هوملند”
  •  بهترین بازیگر زن برای سریال کوتاه: لورا لینی برای “سی بزرگ”
  •  بهترین بازیگر مرد برای مجموعه کمدی: جیم پارسونز برای “تئوری بیگ بنگ”
  •  بهترین کارگردان مجموعه کمدی: گیل مانکوسو برای “خانواده مدرن”
  •  بهترین بازیگر زن برای مجموعه کمدی: جولیا لوییس دریفوس برای “وپ”
  •  بهترین بازیگر مرد مکمل برای مجموعه کمدی: تونی هال برای “وپ”
  •  بهترین فیلمنامه مجموعه کمدی: تینا فی و تریسی ویکفیلد برای “30 راک”
  •  بهترین بازیگر زن مکمل مجموعه کمدی: نرسی جکی برای “مریت ویور”
مقاله قبلیطرفداران “مینیون”ها باید تا تابستان 2015 صبر کنند
مقاله بعدی«برد پيت» و «شاون پن» در ويدئوي جديد ستاره «بيتلز»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.