امید بهروزی از وکلای زندانی دراویش که به تازگی از بند ۳۵۰ زندان اوین به بند ۷ زندانیان عادی منتقل شده است، به دلیل اجبار مسئولین زندان مبنی بر استفاده از لباس فرم زندان، از حضور در سالن ملاقات خودداری کرد.

امید بهروزی که به تازگی به بند زندانیان عمومی منتقل شده است، صبح روز یکشنبه، به علت اجبار مسئولین زندان اوین بر پوشیدن لباس فرم زندانیان در هنگام ملاقات، این اقدام را خلاف قوانین و آیین نامه‌های زندان دانست، و از حضور در سالن ملاقات امتناع کرد.

گفتنی است بر طبق آیین نامه شورای طبقه بندی زندان استفاده از لباس زندان برای زندانیان سیاسی عقیدتی مجاز نیست.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور، این درویش زندانی و وکیل دادگستری نزدیک به دو سال است که به دلیل پیش شرط استفاده از دسبند و لباس زندان برای اعزام به مراکز درمانی از رسیدگی پزشکی محروم است. به طوری که روز گذشته مجذوبان نور با انتشار گزارشی از وضعیت جسمی این درویش از شدت یافتن بیماری‌های متعدد وی که از محرومیت دوساله وی از درمان ناشی شده است، خبر داد.

فشار بر دارویش منتقل شده به بندهای زندانیان عادی به همین جا ختم نمی‌شود به طوری که آن‌ها حتی از صحبت و احوالپرسی با سایر زندانی‌های سیاسی و دراویش محبوس در‌‌ همان بند نیز منع می‌شوند و تمام کارهای روزانه و تماس‌ها و ارتباط‌های آنها به شدت از طریق زندانی‌های گماشته شده کنترل می‌شود.

این وکیل دادگستری که پروانه وکالت وی در جریان دفاع از دراویش باطل شد، با حکم قاضی صلواتی به هفت سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

مقاله قبلیزندگی تلخ بازیگر سینما کنار خیابان..!
مقاله بعدیمریل استریپ برای فیلم جدیدش گیتار زدن یاد می‌گیرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.