دانیل رادکلیف ستاره فیلم‌های هری پاتر تاکید کرد که قرار نیست نقش “فردی مرکوری” خواننده راک را بازی کند.

 زمانیکه اعلام شد فیلمی درباره زندگی فردی مرکوری ساخته می شود، شایعاتی به گوش رسید که دانیل رادکلیف قرار است نقش این ستاره دنیای راک دهه 80 و خواننده معروف گروه کوئین را بازی کند؛ شایعه‌ای که خود رادکلیف آن را به شدت رد می‌کند.

رادکلیف در این باره اعلام کرده است: چنین چیزی واقعیت ندارد، این یک خبر خنده‌دار است. شایعه ای از دیلی‌استار آغاز می شود و یک روز می‌بینید روزنامه ای مثل گاردین هم چنین خبری را به نقل از استار منتشر کرده است.

ستاره مجموعه فیلم‌های هری پاتر گفته است: افراد زیادی را دیدم که در اینترنت نوشته اند من گزینه مناسبی برای نقش فردی مرکوری نیستم. هر کس چنین حرفی را بزند کاملاً درست می گوید. من انتخاب اشتباهی برای این نقش هستم.

رادکلیف که به تازگی در فیلم “عزیزانت را بکش” به کارگردانی آلن گینزبرگ بازی کرده، در ادامه صحبت‌های خود افزوده است: اگر می شنیدم که قرار است در نقش ایگی پاپ بازی کنم به آن فکر می کردم و می گفتم می‌توانم چنین نقشی را بازی کنم اما فردی مرکوری؛ نه! من حتی نمی دانم کارگردان فیلم مرکوری کیست؟ البته در اینترنت گفته شده استفان فریرز و تام هوپر می خواهند آن را بسازند.

به گزارش سینما خبربه نقل از امپایر آنلاین،فیلم جدید رادکلیف با نام “عزیزانت را بکش” در ماه دسامبر اکران می شود.

مقاله قبلیپیمان معادی هم‌بازی رابرت دنیرو شد
مقاله بعدیکریستوف والتس تارزان را دستگیر می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.