دفتر آمار اتحادیه اروپا روز چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت اعلام کرد که هم‌اینک ۹ کشور از ۱۷ کشور حوزه یورو در رکود اقتصادی به‌سر می‌برند و فرانسه نیز اینک از کشورهای عمده این حوزه است که اقتصاد آن وارد دوران رکود شده است. به گزارش شبکه خبری «سی‌ان‌ان»، دفتر آمار اتحادیه اروپا اعلام کرده‌است که اقتصاد کل حوزه یورو طی دوره ژانویه تا مارس نسبت به سه‌ماهه پیش از آن با انقباض ۰٫۲ درصد روبه‌رو شده‌است. به گزارش خبرگزاری فرانسه، مؤسسه ملی آمار فرانسه نیز روز چهارشنبه گزارش داد که تولید ناخالص داخلی فرانسه در سه‌ماهه نخست سال‌جاری ۰٫۲ درصد کاهش نشان می‌دهد که این به معنی ورود این کشور به رکود اقتصادی است.

مقاله قبلیبا رئیس‌جمهور شدن جلیلی چه از ایران باقی می‌ماند؟‎‎
مقاله بعدیرئیس صندوق بین‌المللی پول برای بازپرسی به دادسرا رفت
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.