در حالیکه نصف مهاجرانی که در جزیرۀ “لسبوس” یونان آمده‌اند افغان‌ها هستند ولی تفاهمات کشورهای اروپایی برای پذیرایی از پناهجویان، شامل افغان‌ها نمی‌شود.

گزارشگرخبرگزاری فرانسه در جزیرۀ “لسبوس” یونان، با افغان‌ها ملاقات کرده و نوشته است که در میان آنان کشور آلمان حیثیت خود را از دست داده است و آنان میخواهند به کشور سوئد بروند.

آنان در اواسط ماه سپتامبر، زمانی که شنیدند اروپا درهای خود را باز کرده است، حرکت کردند. به همین دلیل زمانی که اطلاع می‌یابند که برنامۀ سهمیه بندی اروپاییان در مورد 160 هزار پناهجو، افغان‌ها را در بر نمی‌گیرد، نمی‌دانند که بخندند یا اعتراض کنند.

رقم قبولی پناهجویان افغان، 63.6 درصد است و اتحادیۀ اروپا این سهمیه بندی را تنها برای کشورهایی در نظر گرفته است که درصد قبولی افراد آن بیشتر از 70 در صد باشد.

فعلاً تنها سوریه، عراق و اریتره از این برنامه مستفید میشوند، ولی مسئولین سیاسی کشور یونان خواهان افزودن افغان‌ها به این لیست هستند، چون از این در هراسند که مبادا مسئولیت این عده پناهجو، تنها روی دوش آنان بماند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ سازمان ملل هم از کشورهای جهان درخواست کرده است که به برگشت پناهجویان افغان به کشور خودشان کمک کنند. استدلال این سازمان این است که با برگشت به کشور، آنان میتوانند به ایجاد ثبات در افغانستان کمک کنند.

مقاله قبلیروحانی مخالفان داخلی توافق اتمی را همسو با اسرائیل خواند
مقاله بعدیترور یک هموطن در حومه زاهدان توسط سپاه پاسداران ولی فقیه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.