ادعای افشاگرانۀ اکبر خوشکوشک، نیروی بازنشستۀ وزارت اطلاعات، نقاب از چهرۀ دروغین دموکراسی فرانسوی برداشته و یکی از سیاهترین معاملات تاریخ دیپلماسی معاصر را برملا کرده است. طبق این روایت تکاندهنده، روحالله زم، مدیر کانال تلگرامی آمدنیوز که به خیال امنیت به فرانسه پناه برده بود، قربانی یک معاملۀ شیطانی و حقیرانه شد — معاملهای که در آن، کشور مدعی “آزادی، برابری، برادری” جان یک پناهنده را در ازای آزادی یک جاسوس فرانسوی نفوذی در داعش فروخت!
تجربه، این گنجینۀ ناب زندگی، همواره چراغ راه خردمندان بوده است. آنان که در کورههای آزمون زمانه گداخته شدهاند، حقایق هستی را نه در کتابها، بلکه بر پوست و گوشت خویش نقش بستهاند. پیرمردان قبیله، این گنجوران حکمت، با چشمانی که هزاران طلوع و غروب را نظارهگر بوده، زشتی و زیبایی را نه با نظریه، بلکه با جان خویش دریافتهاند. از همین روست که سخن پیران، نه صرفاً اندرز، بلکه نقشۀ گنجی است که با خون دل فراهم آمده تا جوانان را از پرتگاههای ناپیدای زندگی برهاند. انسان آزموده، چون شمعی فروزان در تاریکیهای راه است؛ اما از او فرزانهتر آن است که از شعلۀ تجربۀ دیگران روشنی میگیرد، بیآنکه خود در آتش بسوزد.
تجربه، این معلم بیرحم، درسهایش را نه با جوهر، بلکه با خون مینویسد. این گوهر گرانبها از آسمان معرفت به رایگان فرو نمیبارد؛ بلکه باید در کویر سختیها، با عرق جبین و گاه با اشک چشم، جستجویش کرد. بهای هر اشتباه، گاه تکهای از جسم، پارهای از روح، یا بخشی از داراییهاست. در پیچهای خطرناکتر زندگی، حتی شرافت و آبرو نیز به گرو گذاشته میشود. چه بسیار کسانی که بر سر یک لغزش، تمام هستی خویش را باختهاند! پس آن که از زخمهای دیگران درس میگیرد، نه تنها خردمندتر است، بلکه هنرمندی است که بر بوم زندگی، نقشی بیخطا میآفریند، بیآنکه قلمموی وجودش در رنگهای تلخ اشتباه آغشته شود.
جزئیات رسوایی بزرگ:
-سرویس اطلاعاتی فرانسه در اقدامی مزورانه، اطلاعات محرمانهای را به جمهوری اسلامی میدهد: یک افسر ردهبالای فرانسوی در منطقۀ تحت کنترل محور مقاومت اسیر شده است. این آغاز یک بازی کثیف دیپلماتیک بود که در آن، جان یک انسان به مثابه کالایی قابل معامله نگریسته شد.
-پیشنهاد شرمآور فرانسویها: “روحالله زم را به شما تحویل میدهیم، اما با نقشهای پیچیده تا رد پایی از ما باقی نماند.” این پیشنهاد، نشاندهندۀ اوج ریاکاری و دورویی دولتی است که در ظاهر، خود را مدافع پناهندگان مینامد.
-زم با نیرنگی وقیحانه به عراق کشانده میشود؛ او را با وعدۀ دروغین ملاقاتهای مهم به نجف میکشانند. او که به اعتماد و حمایت دولت فرانسه دل بسته بود، نمیدانست که در واقع به سوی سرنوشتی تلخ هدایت میشود.
-مأموران فرانسوی با تظاهر به حفاظت، او را تا فرودگاه پاریس و سپس به سفارتشان در بغداد همراهی میکنند، اما در واقع او را به مسلخ میبرند. این همراهی ظاهری، پردهای بود بر خیانتی که در پشت صحنه جریان داشت.
-خیانت نهایی: افسر اطلاعاتی مستقر در سفارت فرانسه، زمان دقیق خروج زم را به نیروهای امنیتی ایران اطلاع میدهد و زم، ناآگاه از توطئۀ هولناکی که علیه او چیده شده، از سفارت خارج و در دام میافتد. در این لحظه، تمام اصول اخلاقی، قوانین بینالمللی و تعهدات انسانی زیر پا گذاشته شد.
فاجعۀ اخلاقی و انسانی:
-این رسوایی، چهرۀ واقعی “حقوق بشر” غربی را نمایان میسازد: ادعاهای پرطمطراق در رسانهها، خیانتهای پنهانی در عمل. این دوگانگی فاحش، اعتماد جهانی به نظامهای حقوقی غربی را به چالش میکشد.
-فرانسه، همان کشوری که ژستهای حقوق بشری میگیرد، در پشت پرده، جان پناهندگانش را معامله میکند — اقدامی که نقض فاحش تمام کنوانسیونهای بینالمللی و اصول اخلاقی است. چنین رفتاری، بنیان تمام ارزشهایی را که این کشور مدعی دفاع از آنهاست، متزلزل میکند.
این اولین بار نیست که کشورهای فرانسه و آلمان دست به چنین اقدامات ننگینی میزند؛ قتل دکتر شاپور بختیار و دکتر رضا مظلومان (با نام مستعار دکتر کوروش آریامنش) در فرانسه و قتل دکتر فریدون فرخزاد و سوءقصد به همکار ما (پوریا نژادویسی) که در چندین نوشتار به آنها پرداختهام در کشور آلمان، نمونههای دیگری از همدستی پنهان کثیف این دو کشور در ترور مخالفان سیاسی است. این الگوی تکرارشونده، نشان از سیاستی سیستماتیک دارد که در آن، منافع سیاسی و اقتصادی بر ارزشهای انسانی اولویت دارد.
-این افشاگری، زنگ خطری برای تمام پناهندگان سیاسی در غرب است: آیا جان آنها نیز ممکن است روزی در معاملات سیاسی و اطلاعاتی قربانی شود؟ هر پناهندهای اکنون باید از خود بپرسد: آیا کشوری که به من پناه داده، روزی مرا قربانی منافع خود خواهد کرد؟
-معاملۀ پنهانی فرانسه، نشاندهندۀ عمق فساد اخلاقی در سیستمهای امنیتی غرب است که با شعارهای حقوق بشری، جنایات خود را میپوشانند. این دوگانگی، خطرناکترین شکل ریاکاری سیاسی است که اعتماد بینالمللی را هدف قرار میدهد.
خواستههای فوری:
-دولت فرانسه باید فوراً پاسخگوی این جنایت هولناک در مورد زم باشد: چگونه یک پناهنده را به دست مرگ سپردید؟ کدام مقامات در این خیانت بزرگ دست داشتند؟ جامعۀ جهانی حق دارد بداند چه کسانی در این معاملۀ شرمآور نقش داشتهاند و چه منافعی در میان بوده است.
-دادگاه بینالمللی کیفری باید تحقیقات مستقل و جامعی را آغاز کند؛ این نقض آشکار حقوق پناهندگان و همدستی در قتل یک فرد تحت حمایت است. اگر این پرونده بیپاسخ بماند، هیچ پناهندهای در هیچ کجای جهان احساس امنیت نخواهد کرد.
-رسانههای مستقل جهان باید این رسوایی را بیپرده افشا کنند و نگذارند دیپلماسی پنهان آلمان و بویژه فرانسه، این جنایت را از چشم افکار عمومی پنهان سازند. سکوت در برابر چنین جنایتی، همدستی با آن است.
نتیجهگیری:
این افشاگری پرده از یک حقیقت تلخ برمیدارد: در دنیای سیاست و اطلاعات، شعارهای حقوق بشری غرب تنها نقابی است بر چهرۀ معاملات کثیف و خونآلود. فرانسه باید بداند که چشمهای بیدار جهان، این خیانت تاریخی را فراموش نخواهند کرد و روزی باید پاسخگوی این جنایت آشکار باشد. تاریخ، داوری بیرحمی است که خیانتکاران به انسانیت را هرگز نخواهد بخشید.
منبع: دولت بهار، به نقل از اظهارات اکبر خوشکوشک.
