سازمان عفو ​​بین‌الملل در گزارش سالانه خود درباره مجازات اعدام، با محکوم کردن «جنون کشتار» در برخی کشورها، از اعدام نزدیک به ۹۰۰ نفر در سال ۲۰۲۲ در ۲۰ کشور جهان خبر داد که یک رکورد از سال ۲۰۱۷ محسوب می‌شود. 

این سازمان با برآورد افزایش ۵۳ درصدی اعدام‌ها در سال ۲۰۲۲، کشورهای اصلی حاضر در پشت ثبت این رکورد ۵ ساله را در خاورمیانه و آفریقا اعلام کرد.

بر پایه این گزارش، تعداد اعدام‌ها در ایران توسط جمهوری اسلامی از ۳۱۴ نفر در سال ۲۰۲۱ به ۵۷۶ مورد در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته و در عربستان سعودی نیز  از ۶۵ به ۱۹۶ مورد رسیده (۲۰۱ درصد افرایش) که بالاترین میزان ثبت شده توسط عفو بین‌الملل در ۳۰ سال گذشته به شمار می‌رود. در مصر نیز طی سال گذشته میلادی ۲۴ نفر اعدام شدند. 

این سازمان با تایید این خبر که عربستان سعودی تنها در یک روز ۸۱ نفر را اعدام کرده، از عملکرد حکومت جمهوری اسلامی نیز در مواجهه با معترضانی که در «قیام اخیر مردم این کشور تنها از حق خود برای دست زدن به تظاهرات خیابانی استفاده کرده‌ بودند»، انتقاد کرد.

یورونیوز به نقل از عفو ​​بین‌الملل نوشت؛ «اگرچه تعداد دقیق اعدام‌شدگان در چین مشخص نیست، اما این کشور به وضوح در صدر کشورهایی است که بیشترین اعدام‌ها را انجام می‌دهد. محرمانه بودن آمار اعدام همچنین ارزیابی دقیق در مورد کره‌شمالی و ویتنام را نیز همچون چین دشوار کرده است.»

مقاله قبلیامکان احیای سریع برجام به شکل گذشته کم است
مقاله بعدیپایان لیگ برتر ایران با قهرمانی پرسپولیس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.