کاخ سفید روز دوشنبه گفت به دنبال حملات اخیر افراطگرایان در برخی نقاط جهان، آمریکا تدابیر امنیتی در مورد برنامه عدم نیاز به برخی ویزاها برای شهروندان کشورهای دوست را تشدید می کند.

شهروندان برخی از “کشورهای دوست” آمریکا برای سفر به ایالات متحده، از جمله برای گردشگری، نیاز به اخذ ویزا ندارند.

در همین حال، این گروه از مسافرانی که برای سفر به آمریکا نیازی به دریافت ویزا ندارند، در مورد سفر قبلی شان به هر کشوری که “پناهگاه امن تروریست ها” قلمداد می شود، مورد بررسی قرار می گیرند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، مقامات فدرال آمریکا همچنین با مقامات دیگر کشورهایی که شهروندانشان می توانند بدون نیاز به ویزا سفر کنند، همکاری می کنند تا اطلاعات مربوط به تشخیص هویت آنها (بیومتریک) گردآوری شود.

آمریکا همچنین قرار است تیم هایی در مناطقی که گمان می رود نیروهای جهادی ممکن است از آنجا بخواهند به آمریکا سفر کنند، مستقر می کند.

به گزارش صدای آمریکا؛ کاخ سفید از کنگره خواسته است برای افزایش تدابیر امنیتی در مورد شهروندان ۳۸ کشور که برای ورود به آمریکا به برخی ویزاها نیاز ندارند، منابع مالی بیشتری در اختیار دولت قرار دهد.

مقاله قبلیجیمز باند سابق با جکی چان همراه می‌شود
مقاله بعدیفابیوس: همکاری با ارتش دولتی سوریه علیه داعش، فقط بدون بشار اسد ممکن است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.