توليد فيلم «سريع و خشن 7» با بودجه اضافي 50 ميليون دلاري ادامه پيدا كرده است.

در حالي كه 200 ميليون دلار براي توليد قسمت هفتم اين فيلم اكشن در نظر گرفته شده بود ،‌با مرگ ناگهاني «پل واكر» و تأخير توليد چند ماهه، بودجه اين فيلم تا 250 ميليون دلار افزايش يافته است.

بر اين اساس ، علاوه بر قرارداد جديد با «كودي واكر» بازيگر جايگزين «پل واكر» كه برادر او نيز است ، مسئولان توليد كننده اين فيلم براي جلوگيري از هرگونه خطاي تصويري ناشي از تغيير چهره كاراكتر «واكر»‌ مجبور به استفاده از فناوري «سي جي آي» و از سرگيري پيش توليد سكانسهاي «پل واكر» شدند.

همچنين استوديوي يونيورسال به دنبال مرگ ناگهاني «واكر» مجبور به پرداخت بخشي از بيمه بازيگري او شد.

قسمت هفتم سريع و خشن 9 ماه ديرتر از زمان اعلام شده در سال 2014 اكران مي شود و تاريخ اكران آن به 10 آوريل 2015 موكول شده است.

مقاله قبلیشهرام ناظری «درفش کاویانی» به پا می‌کند
مقاله بعدیتاریخ سکونت در ایران به بیش از ۲۰۰هزار سال رسید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده