ده‌ها تن از تروبست های شبه نظامی گروه اسلامگرای تندروی «بوکو حرام» که در نیجریه فعالیت می‌کنند،همسران خود را پیش از باز پس گیری شهر باما توسط نیروهای دولتی کشتند تا به زعم خود مانع از افتادن آن‌ها در دست «کفار» شوند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، تعدادی از شاهدان عینی گفتند که تروبست های اسلامگرایان با پیشروی ارتش نیجریه در شهر باما در شمال شرق این کشور گریختند، اما پیش از فرار همسران خود را کشتند تا به زعم آن‌ها با «کفار» ازدواج نکنند.

یکی از شاهدان گفته است: «تروبست های شبه‌نظامیان اسلامگرا خبر حمله نیروهای ارتش به باما را شنیدند. از این رو تصمیم گرفتند پیش از رسیدن سربازان به گووزا فرار کنند. اما آن‌ها پیش از فرار همسران خود را کشتند تا سربازان نتوانند باآن ها ازدواج کنند.»

140512-boko-haram-girls-615a_95a5aaaabe54356e927c52230e8da198

بسیاری از زنان کشته شده مجبور به ازدواج با تروبست های شبه‌نظامی بوکو حرام پس از تصرف مناطقشان شد بودند.

شبه‌نظامیان بوکو حرام بر این باورند که «اگر همسرانشان را بکشند پاک خواهند ماند تا به آسمان‌ها بروند و آن‌ها بار دیگر با آن‌ها دیدار کنند.»

عبدا قاسم عضو گروه مردمی که در آزاد سازی باما مشارکت داشت نیز گفت که در شهر، جنازه ده‌ها زن پیداشد.

گروه بوکو حرام در هفته‌های اخیر پیروی خود را از تروبست های گروه دولت اسلامی موسوم به داعش اعلام کرد.

مقاله قبلیبهار ۹۴؛ ساعت شمس العماره بیدار می‌شود
مقاله بعدیپیام نوروزی حزب سوسیالیست فرانسه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.