صبح دیروز، وکلا و فعالان حقوق دراویش محبوس در بند ۳۵۰، در اعتراض به ممانعت از انتقال افشین کرم‌پور، از دیگر دراویش زندانی، به مراکز درمانی در سالن ملاقات حضور پیدا نکردند.

صبح دیروز ۴ تن از دراویش زندانی بند در یک حرکت اعتراضی به ممانعت از اعزام افشین کرم‌پور به بیمارستان با وجود درد شدید دیسک کمر، دست به اعتصاب ملاقات زده و در سالن ملاقات حضور پیدا نکردند. مسئولین قضایی و امنیتی استفاده از لباس زندان و دسبتند را پیش شرط اعزام به مراکز درمانی برای دراویش قرار داده‌اند.

خانواده‌های دراویش زندانی نیز تا ساعاتی پس از اتمام زمان ملاقات حاضر به ترک سالن ملاقات نشده و در نامه‌ای به آقای رشیدی رئیس زندان، خواستار رسیدگی فوری به خواسته فرزندان و همسران خود شدند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان؛همچنین دراویش زندانی نیز پس از اعتصاب ملاقات، با تحصن در پشت درب اصلی بند خواستار رفع موانع اعزام آقای افشین کرم‌پور شدند، این تحصن پس از اینکه مسئولین زندان با وساطت آقای مومنی، مدیر داخلی اوین، قول مساعدت در اعزام فوری آقای کرم پور را دادند، پایان یافت.

پیش از این چندین بار از اعزام اقای کرم‌پور ممانعت شده بود.

دراویش زندانی با استناد به آیین نامه زندان، الزام پوشیدن لباس زندان و دستبند را برای زندانیان سیاسی غیرقانونی و همچنین غیر متداول دانسته، و حاضر به قبول آن نیستند.

مقاله قبلیوخامت وضعیت جسمی زندانی سیاسی دهه ۶۰ و انتقال وی به بیمارستان
مقاله بعدیمایلی‌کهن پای خواننده لس‌آنجلسی را به 90 باز کرد!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.