پیمان روشن‌ضمیر، وبلاگ‌نویس و طراح وب که دوران محکومیت هفده ماهه خود را در زندان مرکزی اهواز سپری می‌کند، در اعتراض به مخالفت وزارت اطلاعات و قوه‌قضائیه با آزادی مشروطش از روز نهم اسفند اعلام اعتصاب غذا کرده است.

پیمان روشن‌ضمیر زندانی سیاسی سی ساله در نامه‌ای از زندان مرکزی اهواز با شرح ضعف جسمی‌اش پس از حدود دو هفته اعتصاب غذا، نوشته تا زمان موافقت مسئولان قضایی با آزادی مشروطش به اعتصاب خود ادامه خواهد داد.

در بخشی از این نامه که روز نوزدهم اسفند در یازدهمین روز اعتصاب غذایش نوشته شده آمده است علیرغم وضعیت بد جسمی، مسئولان قضایی و امنیتی اهواز  او را تهدید کرده‌اند در صورت ادامه اعتصاب همسرش را بازداشت خواهند کرد: «هیچ کس از بهداری هم صدایم نکرده، دو روز پیش یک نفر از وزارت اطلاعات و دیشب رییس کل حفاظت سازمان زندانها به سراغم آمدند و بعد از توهین و تهدید رفتند کلن بجز تهدید هیچ حرفی از ایشان نشنیدم. ماموری که از وزارت به زندان آمده بود از من خواست رو به دیوار بنشینم که او را نبینم و با هم صحبت کنیم که من قبول نکردم و بعد تنها جمله ای که گفت این بود که همسرت را دستگیر می‌کنیم خبر اعتصاب تو را منتشر کرده و تو داری برای همسرت دردسر درست میکنی به او گفتم حتما اینکار را بکنید تا دنیا بهتر شما را بشناسد و محوطه حفاظت را ترک کردم و به بند برگشتم.»

پیمان روشن‌ضمیر روزنامه‌نگار و وب‌لاگ‌نویس و سردبیر وبسایت مسدود شده «هفت تیر» به دلیل نوشتن مطالبی در وب‌سایتش در ۱۳ دی ماه ۱۳۸۹ از سوی اداره اطلاعات اهواز بازداشت شد و پس از دو ماه به قید وثیقه آزاد شد. او در اردیبهشت ۱۳۹۰ به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام به ترتیب به ۱۲ و پنج ماه زندان محکوم شد که طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات ایران درباره تجمیع جرائم فقط بزرگ‌ترین مجازات بزرگ‌ترین اتهام یعنی ۱۲ ماه آن قابل اجرا است.

این وبلاگ‌نویس در دی ‌ماه ۱۳۹۶ برای تحمل حبس به زندان اهواز منتقل شده و با احتساب ایام بازداشت، یک سوم حبس خود را گذرانده و به دلیل عدم سو پیشینه، قانونا از حق آزادی مشروط برخوردار است.

طبق ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی دادگاه صادرکننده حکم می تواند در مورد محکومان  به حبس کمتر از ده سال پس از تحمل یک سوم مدت مجازات  حکم آزادی مشروط را صادر کند. طبق این ماده شرایط آزادی مشروط حسن اخلاق و رفتار زندانی در مدت حبس است و این که محکوم قبلا از آزادی مشروط استفاده نکرده باشد.

پیمان روشن‌ضمیر در نامه‌اش نوشته اجرای احکام زندان اهواز و وزارت اطلاعات بدون دلیل موجهی با آزادی مشروط او مخالفت کرده‌اند. این زندانی سیاسی نوشته اعتصاب غذایش را تا زمان آزادی ادامه‌ می‌دهد و گفته مسئولیت جان و سلامتی‌‌اش را بر عهده مقامات امنیتی و قضایی است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ این زندانی سیاسی در بخش پایانی نامه‌اش آورده است: «من یک سوم مدت حبس را گذراندم و درخواست خیلی ساده و قانونی‌ای دارم می‌خواهم با آزادی مشروط که حق قانونی من در اولین سابقه زندانم است موافقت شود و آزاد شوم قبل از اعتصاب خانواده ام بارها این درخواست را به وزارت اطلاعات و اجرای احکام دادگاه انقلاب اهواز در میان گذاشتند اما گوش شنوایی نبود گویی عده ای اینجا در سمت هایی هستند که نمی‌خواهند مسائل سریع و بی هزینه حل شود و مایل هستند برای نظام هزینه تراشی کنند حالا که عذاب شدید یازده روز گرسنگی در اعتصاب غذا را کشیدم در هیچ حالتی بغیر از آزادی از زندان اعتصاب را نمیشکنم و مسئولین هم این را خوب میدانند پس مسئولیت مرگ من در این شرایط بر عهده همه آنهایی ست که میتوانستند خیلی فوری با آزادی مشروط من موافقت کنند و نکردند.»

مقاله قبلیحمایت از حقوق یکسان در قراردادهای بعدی مت دیمون و بن افلک
مقاله بعدیکشف ۱۵ سیاره خارج از منظومه شمسی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.