سعید جلالی‌فر و سعید حائری، عضو فعلی‌ و سابق کمیته گزارشگران حقوق بشر، به همراه رضا شهابی، سروش ثابت، فریدون صیدی‌راد و وحید علی‌-قلی‌-پور از صبح روز گذشته در زندان اوین اوین دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمیته گزارشگران حقوق بشر، اعتصاب غذای این فعالین طیف چپ در اعتراض مراجعه ماموران امنیتی به بند و تفتیش وحشیانه و توهین آمیز آن‌ها و همچنین انتقال سعید متین‌پور به انفرادی بند ۲۴۰ زندان صورت گرفته و این زندانیان اعلام کرده‌اند که تا زمان بازگرداندن آقای متین‌پور به بند ۳۵۰ به اعتصاب ادامه خواهند داد.

شیوا نظر‌آهاری، سعید جلالی‌فر، سعید حائری و نوید خانجانی، اعضای فعلی‌ و سابق کمیته گزارشگران حقوق بشر هستند که به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری با احکام نا‌عادلانه دستگاه قضایی مواجه شده و هم اکنون در زندان به سر می‌‌برند.

کمیته گزارشگران حقوق بشر ضمن محکوم کردن فشار‌های مضاعف بر زندانیا‌ن خواستار آزادی بی‌ قید و شرط اعضای فعلی‌ و سابق خود است.

مقاله قبلیتهدید به قتل آقای کاظمینی بروجردی توسط قدیانی دادستان ویژه روحانیت..!
مقاله بعدیاندونزی صدور ویزا برای اتباع ایرانی را محدود می‌کند..!
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده