هم اکنون یازده روز از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی ارژنگ داوودی در زندان بندر عباس و چهار روز از اعتصاب غذای علی مرادی زندانی سیاسی کرد در زندان میناب می گذرد.

این دو زندانی که‌ در اعتراض به‌ وضعیت نامساعد زندان و نقض حقوق زندانیان سیاسی به‌ اعتراض برخاسته‌ و دست به‌ اعتصاب غذای نامحدود زده‌ اند. از طرفی دیگر خبرگزاری فرات  گزارش داد « افشین سهراب‌زاده, محمدحسین رضایی و کمال شریفی» در زندان میناب و «درویش زندی» که به اتهام همکاری با عضو یک حزب کردی از شهرستان ماکو به زندان بندرلنگه تبعید شده و همچنین «حسن جوانی و کریم موسی‌زاده» در زندان بندرعباس به جمع اعتصاب کنندگان پیوسته اند.

یک زندانی در زندان میناب  ضمن تایید این خبر گفت که مسئولان زندان فشارها را برای پایان دادن به اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد افزایش داده و تا کنون موفق به شکستن اعتصاب غذای این زندانیان نشده اند و بخصوص آقای علی مرادی به شدت تحت فشار مسئولان زندان قرار گرفته تا به اعتصاب غذای خود پایان دهد.

فشار علیه زندانیان سیاسی ـ عقیدتی کرد در زندان بندرعباس به شیوه‌ای نگران‌کننده افزایش یافته و تقریبا به امری عادی و روزانه علیه زندانیان مبدل شده است. که شماری از زندانیان کرد در اعتراض به این فشارها دست به اعتصاب غذا زده و شماری هم در صدد پیوستن به این اعتصاب‌غذا هستند.

بنا به این گزارش, «امیر طالب‌مرنه , محمدامین آگوشی و ایرج محمدی» در زندان بندرعباس هم احتمال دارد به این اعتصاب غذا بپیوندند, اما هم‌اکنون بخاطر فشارهای مضاعف مسئولین آن زندان و قطع خط تلفن, ارتباط آن زندانیان با خانواده‌هایشان و خارج از زندان قطع شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از  کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی ، این درحالی است که زندان بندرعباس در وضعیت بسیار بدی قرار دارد و توهین و حقارت به زندانیان به امری عادی و روزانه مبدل شده است. مسئولین این زندان مرتب علیه زندانیان بهانه‌تراشی کرده و اجازه نمی‌دهند زندانیان با خانواده‌هایشان ملاقات کنند. به همین دلیل «ارژنگ احمدی» از سه‌شنبه گذشته تاکنون دست به اعتصاب غذا زده و هم‌اکنون به سلول انفرادی زندان بندرعباس منتقل شده است.

گفتنی است که «احمد احمدی» زندانی عقیدتی هم‌اکنون در سلول انفرادی بسر می‌برد و هفته گذشته تحت شکنجه فیزیکی شدید قرار گرفته و نزدیک بود بر اثر این شکنجه‌ها بینایی خود را از دست دهد.

مقاله قبلیسنای آمریکا ماه آینده تحریمهای جدید ایران را اعلام خواهد کرد
مقاله بعدیروایت هالیوودی چهل و هفت سامورایی ژاپنی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.