کیت بلانشت به دلیل تمرکز رسانه‌ها بر نوع پوشش ستاره‌های زن در مراسم‌های سینمایی از آنها انتقاد کرد.

 کیت بلانشت بازیگر سرشناس استرالیایی تنفر شدید خود را برای مصاحبه‌هایی که با تمرکز بر مد و لباس با ستارگان زن در مراسم فرش قرمز پیش از مراسم اهدای جوایز برگزار می‌شود، ابراز کرد.

بلانشت رسانه ها را برای تمرکز بر لباس ستارگان زن روی فرش قرمز سرزنش کرد و از خبرنگاران و مصاحبه کنندگان خواست این مصاحبه‌ها را به جای لباس بر فیلم‌ها متمرکز کنند.  

وی در مصاحبه با مجله استرالیایی بازار هارپر گفت مراسم اهدای جوایز و برنامه‌های حاشیه‌ای ابتدای آن باید جایی برای گرامیداشت اجراها و نمایش‌ها باشد تا سرابی درباره خیاطی.

بازیگر برنده اسکار گفت: از زمانی که روی فرش قرمز رفت و آمد می‌کنم، خیلی چیزها تغییر کرده است .

او فزود: سوال‌هایی که از زنان روی فرش قرمز پرسیده می‌شود، خدای من، فقط درباره لباس است!

او گفت: مردم فراموش می کنند که این زنان آنجا هستند چون نمایش‌های فوق‌العاده‌ای را در طول سال انجام داده‌اند. خیلی خوب است که از لباس و سرگرمی حرف بزنیم، اما نباید کار فراموش شود.

نظر بلانشت از آنجا ریشه می‌گیرد که یک پروژه جدید در آمریکا با راه اندازی کمپینی شروع به کار کرده تا با استفاده از «هشتگ از او بازم بپرس» در فصل جوایز جدید، یادآور شود که بر چنین سوال‌هایی خیلی تاکید شده و باید سوال‌های بهتری از بازیگران پرسیده شود. این پروژه در نظر دارد تا عدم تمایل خبرنگاران فرش قرمز را برای فراتر رفتن از سطح خیاطی در سوال‌هایی که از بازیگران زن می‌پرسند، مطرح کند.

به گزارش مهر به نقل از گاردین، در مراسم امسال جوایز انجمن بازیگران که ژانویه برگزار شد، بازیگرانی چون جولین مور و جنیفر آنیستون از این که دستشان را در دست شبکه ای! نت وورک در برنامه «مانی کام» بگذارند خودداری کردند. این برنامه یک فرش قرمز مینیاتوری برای بررسی مانیکور دست بازیگران بود. به نظر می‌رسد اکنون هالیوود به چنین برنامه‌هایی واکنش نشان می‌دهد.

blogs.indiewire.com

مقاله قبلیبرای اولین بار اسپیلبرگ با دیسنی همراه می‌شود
مقاله بعدیدو فعال کارگری در سنندج به خاطر تجمع در حمایت از مردم کوبانی به ۵ ماه حبس و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.