از سخنرانی اسکار پاتریشا آرکت درباره حقوق برابر گرفته تا ادعای اخیر کری مولیگان مبنی بر اینکه تجارت فیلم «شدیدا تعصب جنسیتی دارد»، زنان هالیوودی اخیرا بیشتر و بیشتر درباره موانعی که سر راه آن‌ها در صنعت فیلم وجود دارد صحبت می‌کنند. حالا کریستن استوارت هم – که خود با بودن در مرکز تمام توجه‌های شیدایی مجموعه فیلم‌های «گرگ و میش»، پرسر و صداترین جنبه یک زن جوان هالیوودی را تجربه کرده – صدایش را به جمع معترضان اضافه می‌کند.

استوارت به هارپر بازار بریتانیا می‌گوید: مساله‌ای که اجتناب ناپذیر است این است که زنان بالاخره باید کمی بیشتر و سخت‌تر کار کنند تا صدای‌شان شنیده شود. هالیوود به طور منزجرکننده‌ای تعصب جنسیتی دارد. دیوانه‌وار است. تا حدی اهانت‌آمیز است که دیوانه‌وار است.

استوارت که به دلیل ارتباط کم با رسانه‌ها شناخته می‌شود، به نظر می‌رسد که اخیرا دارد یک نوع رنسانس شخصی و حرفه‌ای را تجربه می‌کند و در مجموعه‌ای از نقش‌های مستقل ظاهر شده است که از جدیدترین آن‌ها می‌توان به نقش او در فیلم محبوب منتقدان «ابرهای سیلس ماریا» ساخته الیور آسایاس اشاره کرد. او همچنین اخیرا در حضور خود در میان رسانه‌ها بسیار مطمئن‌تر و راحت‌تر به نظر می‌رسد.

این آسایش تازه پیدا شده، خود را در مصاحبه او با هارپر کاملا نشان می‌دهد. استوارت که در حال توضیح دادن این بود که چطور پیش از این، زندگی در معرض دید عام برای او بسیار سخت بود، می‌گوید: حالا من یک قدم به سمت عقب برداشتم و کمی از کنترل خودم را کنار گذاشتم. برای همین می‌توانم به آرامی عبور کنم.

به گزارش مهر به نقل از سالن، با این وجود هنوز هم اوضاع می‌تواند کمی سخت باشد. او اضافه کرد: اما هنوز هم بعضی چیزها هستند که من درباره‌شان خیلی نگران می‌شوم. هنوز هم از نظر شخصی بسیار به این موضوع اهمیت می‌دهم. هنوز هم کسی می‌تواند با من سر یک مصاحبه پنج دقیقه‌ای بنشیند و جلوی دوربین حسابی من را اذیت کند. ناراحت کردن من خیلی سخت نیست.

مقاله قبلیصنعت هالیوود راه را برای ورود زنان کارگردان بسته است
مقاله بعدیبنر دردسرساز مقابل باشگاه استقلال
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.