نوشین جعفری عکاس در حوزه سینما و تئاتر روز یکشنبه ۱۳ مرداد ماه بازداشت شده است با این حال دلیل بازداشت، نحوه بازداشت، نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری او مشخص نیست و تاکنون مقامات قضایی واکنشی به بازداشت این عکاس نشان نداده‌اند. براساس خبرهای منتشر شده این عکاس مطبوعات از زمان بازداشت تاکنون با خانواده خود تماسی نداشته است.

نوشین جعفری کار خود را در سال ۱۳۸۷ با خبرنگاری در حوزه فرهنگی روزنامه اعتماد آغاز کرد و پس از مدتی عکاس مطبوعات شد که بیشتر در زمینه عکاسی تئاتر و سینما متمرکز بود. او همچنین به عکاسی مستقل در حیطه سینما و تئاتر از جمله عکاسی دو فیلم «لانتوری» و «مجبوریم» اشتغال داشته است. نمایشگاه عکاس‌های فیلم لانتوری به انتخاب خانم جعفری به نفع قربانیان اسیدپاشی برگزار شد.

این دومین بار است که این عکاس بازداشت شده است. بار اول نیمه شب ۱۴ بهمن ۱۳۸۸، ماموران با ورود به منزل خانم جعفری پس از تفتیش خانه و ضبط وسایل شخصی مانند لپ‌تاپ و تلفن همراهش او را با خود بردند. در آن زمان نوشین جعفری خبرنگار فرهنگی روزنامه اعتماد بود.

پس از رسانه‌ای شدن بازداشت این عکاس، برخی از کاربران توییتر معروف به «ارزشی‌ها» در رشته توییتی بازداشت او را مرتبط با همکاری گزارشگران حقوق بشر و نویسنده یک حساب توییتری «ضدانقلاب خوانده‌اند که در تور اطلاعاتی نهادهای انقلابی گرفتار شده است. این توییت‌ها خانم جعفری را نویسنده اکانت توییتری به نام «یار دبستانی» می‌دانند که به اهل بیت و نظام عتاکی کرده است.

در یک توییت در این زمینه آمده: «شنیدم که نوشین. ج یکی از عوامل وابسته به گزارشگران حقوق بشر (تیم احمد باطبی) اخیرا در تور اطلاعاتی یکی از نهادهای انقلابی گرفتار شده .. نکته مهم ماجرا اما این است که نوشین، نویسنده اکانت توییتری هتاک ضد انقلاب هم ست.»

موارد مطرح شده توسط دوستان و همکاران این عکاسی مطبوعاتی-سینمایی رد شده است که چنین مطالبی را پروند‌ه‌سازی نهادهای امنیتی برای او برشمرده‌اند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ پس از بازداشت او، همکاران مطبوعاتی خانم جعفری و همچنین برخی از کارگردان‌های مطرح سینما و تئاتر که با او کار کرده بودند نسبت به بازداشت و سکوت مقامات قضایی اعتراض کردند.

مقاله قبلیدرگیری در پادگان نیروی هوایی محمود آباد؛ دو نفر کشته شدند
مقاله بعدیصدور غیرقانونی روادید «شنگن» توسط سفارت این کشور در ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.