بنابه گزارشات رسیده  اعتراضات گسترده زندانیان زندان مرکزی بندرعباس نسبت به وادار کردن آنها به پوشیدن لباسهای کثیف که بوی تعفن میدهد تحت عنوان لباس فرم.

روز شنبه ۲۶ مرداد ماه زندانیان بند ۱ زندان مرکزی بندر عباس که قصد ملاقات با خانواده های خود را داشتند از طرف زندانبانان ولی فقیه به آنها گفته شد تنها کسانی می توانند به ملاقات با خانواده هایشان بروند که لباسهای فرم زندان را بر تن داشته باشند.این لباسها که تحت نام لباسهای فرم زندان نامیده می شوند، لباسهایی مندرس و کثیف بوده که بوی تعفن آن برای زندانی آزار دهنده می باشد ، کسانی که پیش ازاین آنها را پوشیده اند دچار بیماریهای پوستی شده اند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ زندانیان بند ۱ زندان بندرعباس بنا بر استناد به بخشنامه سازمان زندانها که در آن نوشته شده است که زندانیان هنگام ملاقات تنها حق پوشیدن لباس جین و آستین کوتاه را ندارند از پوشیدن لباسهای کثیف و آلوده به بیماری پوستی که بوی تعفن میدهد خوداری کردند، زندانبانان ولی فقیه مانع ملاقات این زندانیان با خانواده هایشان شدند که منجر به اعتراضات گسترده در سالن ملاقات و بند گردید.

پس از اینکه اعتراضات در زندان گسترش یافت، رئیس زندان ، زندانیان را احضار کرد و ابتدا با تهدید سعی در پایان بخشیدن به اعتراضات نمود ولی وقتی که با خشم زندانیان مواجه گردید به آنها قول داد که به خواسته های آنها رسیدگی خواهد کرد.

از طرفی دیگر شیوه غیر انسانی که علیه زندانیان در زندان مرکزی بندرعباس بکار برده می شود کاهش شدید کمیت و کیفیت غذا است و عملا در حال حذف جیره غذایی زندانیان هستند .زندانیان بی دفاع ناچار هستند از مکانی که تحت عنوان رستوران نامیده می شود و ایادی زندانبانان مسئولیت آن را به عهده دارند غذا را با قیمتهای نجومی خریداری نمایند.قیمت غذاها بین ۱۰۰۰۰ الی ۲۲۰۰۰ تومان می باشد به عنوان مثال یک پرس برنج ساده ۳۰۰۰ تومان به زندانی فروخته می شود.

زندان بندرعباس یکی از مخوفترین زندانهای ولی فقیه آخوند علی خامنه ای در ایران است.زندانیان از حداقل امکانات اولیه زندگی محروم هستند . هواخوری آنها علیرغم گرمای شدید سرپوشیده و به خاطر بالا زدن فاضلاب بوی تعفن شدید می دهد. زندانیان با بندهای دیگر هیچگونه ارتباطی ندارند.شرایط زندانیان سیاسی این زندان به غایت سخت و طاقت فرسا است.

فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران،تشدید فشارها علیه زندانیان و پیش بردن حذف جیره غذایی زندانیان بی دفاع را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه های بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۹مرداد ۱۳۹۲ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیفستیوال نیویورک فهرست کامل فیلم‌هایش را اعلام کرد
مقاله بعدیآدرین کیوان پاسدار؛ فوتبالیستی که بازیگر شد
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده