صدور حکم زندان و شلاق برای سه هنرمند جوان ایرانی با اعتراض نهادهای داخلی و بین‌المللی مدافع آزادی بیان روبرو شده است.

مهدی موسوی و فاطمه اختصاری دو شاعر ایرانی به اتهاماتی از قبیل “توهین به مقدسات” و “تبلیغ علیه نظام” در مجموع به بیش از ۲۰ سال زندان و ۲۰۰ ضربه شلاق و کیوان کریمی، مستندساز نیز به ۶ سال زندان و تحمل ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم شده است.

انجمن جهانی قلم در جریان هشتاد و یکمین کنگره خود که در کانادا برگزار شد، با این هنرمندان اعلام همبستگی کرده وکانون نویسندگان ایران نیز با صدور بیانیه‌ای خواهان لغو بی‌قید و شرط این احکام شده است.

عباس معروفی، نویسنده، ناشر وعضو کانون نویسندگان ایران به بخش فارسی صدای آمریکا گفت صدور چنین احکام سنگینی که پیشتر در مورد روزنامه نگاران و فعالان سیاسی صادر می‌شد نشان می‌دهد دایره سرکوب حکومتی به این حوزه نیز کشیده شده است.

مهدی موسوی و فاطمه اختصاری آذر ماه سال ۱۳۹۲ توسط ماموران سپاه پاسداران دستگیر شدند و به مدت ۴۰ روز تحت بازجویی قرار داشتند. این دو چند روز قبل از بازداشت، قصد سفر به خارج از کشور را داشتند که ممنوع‌الخروج شدند. اشعار انتقادی این دو در سال‌های گذشته با اقبال خوبی مواجه شده و در شبکه‌های اجتماعی نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند.

کیوان کریمی، فیلمساز کرد ایرانی برنده چند جایزه بین‌المللی است که کارهایش بیشتر بر روی مشکلات ناشی از زندگی مدرن و اظهار نظرهای سیاسی در ایران تمرکز دارد.

مقاله قبلیکسب میزبانی ۲۰۰۶ با رشوه!
مقاله بعدیوزیر خارجه آلمان برای مذاکره با مقامات ایران وارد تهران شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.