برگۀ ناظران خبرگزاری فرانسه به اعتراض مردمی به اظهارات توهین آمیز نماینده مجلس پرداخته است که در زیر می آید..

در بحبوحه رای اعتماد نمایندگان مجلس شورای اسلامی به وزرای پیشنهادی حسن روحانی رئیس جمهور جدید جمهوری اسلامی ایران، حجت السلام بزرگواری روز یکشنبه در مخالفت با کابینه پیشنهادی در صحن علنی مجلس که بصورت زنده از شبکه خبر پخش می شد و میلیونها مخاطب آن را بصورت آنلاین یا پخش تلویزیونی دنبال می کردند و یا در شبکه های اجتماعی از جمله فیس بوک به اظهار نظر در باره آن می پرداختند؛ گفت: «من هم سیدم و هم لرتبار، در نتیجه حرفم را می زنم و هر وزیری که رای آورد و به منطقه محروم من نگاه ویژه نداشت با چماق لری با آن برخورد خواهم کرد.»

بلافاصله پس از این سخنان وی هدف انتقادات بسیاری قرار گرفت.

 «چماقت را زمین بگذار، عذرخواهی کن» ، «ما لرها اهل فرهنگیم نه چماق» از جمله شعارهایی بود که پریروز در تجمعی که در دهدشت در استان کهکیلویه و بویراحمد برگزار شد شنیده شد، شهری که حجت السلام بزرگواری نماینده آن محسوب می شود.

به گزارش رسانه های محلی در تجمعی که عصر روز دوشنبه در این شهر برگزار شد، معترضان با در دست داشتن پلاکاردهایی خواستار عذرخواهی «نماینده» خود در مجلس در برابر این سخنان شدند که به نظر آنها توهینی به مردم و فرهنگ لرستان بود.

در همین حال گروهی از لرهای مقیم تهران نیز با انتشار فراخوانی در فیس بوک خواستار اعتراض به حجت السلام بزرگواری نماینده محافظه کار مجلس شدند.

بنا به گزارشهایی که در شبکه های اجتماعی منتشر شد علیرغم اعتراض آرام این گروه که به دهها نفر بالغ می شدند، پلیس امنیت تهران به آنها حمله کرد و ۱۵ نفر از آنها از جمله دو خبرنگار را در برابر مجلس بازداشت کرد.

 گفته می شود کلیه بازداشت شدگان ساعاتی پیش آزاد شده اند اما اعتراض ها همچنان در شبکه های اجتماعی ادامه دارد.

انتقادات علیه حجت السلام بزرگواری در همان جلسه مجلس آنچنان بالا گرفت که وی در خاتمه جلسه ناچار به توضیح شد و گفت که در لرستان سه نوع لر بزرگ، کوچک و متوسط وجود دارد که این سخنان نیز بلافاصله توسط کاربران فیس بوک مورد تمسخر قرار گرفت.

وی سپس در مصاحبه با خبرگزاری فارس بار دیگر توضیح داد که قصدش از به کار بردن اصطلاح «چماق لری» توهین به فرهنگ لرستان نبوده بلکه فقط مزاح کرده و تلویحا از این اقدام پوزش خواست.

 نویسندگان رسانه های محلی لرستان از جمله یافته و سمیره نیز حجت السلام بزرگواری را به باد انتقاد گرفتند. از جمله علی صارمیان از انجمن نویسندگان لرستان با انتقاد شدید از حجت السلام بزرگواری به دلیل توهین به «آریایی ترین» قوم ایرانی وی را خشک مغز و چماقدار خواند.

به این تریب با چند تظاهرات و موج انتقادات گسترده به نظر می رسد این نماینده مجلس شورای اسلامی از این پس از این گونه اصلاحات «چماقی» در بیان مخالفت خود حداقل در تریبون علنی و عمومی استفاده نکند.

مقاله قبلیسالگرد تولد شاعر سينماي ايران..
مقاله بعدیصالحی معاون روحانی..!؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.