یک منبع آگاه از پرونده و وضعیت پریسا رفیعی، دانشجویی که در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۹۶ بازداشت و به هفت سال زندان محکوم شد گفت که این فعال صنفی دانشجویی توسط سپاه بازداشت شده بود اما در جای جای کیفرخواست به گزارش وزارت اطلاعات و حراست دانشگاه استناد شده و حکم بر مبنای همین گزارش‌ها صادر شده است.

این منبع آگاه گفت: «دانشگاه مدعی پیگیری وضعیت پریسا و دیگر دانشجویان بازداشتی بود و چندین بار رئیس  و معاون فرهنگی دانشگاه مصاحبه کردند و گفتند که پیگیر وضعیت دانشجویان بازداشت شده هستیم ولی خودشان علیه پریسا گزارش داده بودند و در کیفرخواست اینقدر این گزارش‌ها پررنگ بوده که حکم هم بر همین مبنا صادر شده است.»

پریسا رفیعی، ۲۱ ساله است و در رشته عکاسی دانشگاه تهران تحصیل می‌کند. او فعال صنفی-دانشجویی و دانشجوی هنرهای زیبای دانشگاه تهران است که روز ششم اسفند توسط ماموران وزارت اطلاعات روبروی دانشگاه تهران بازداشت و سپس به ۷ سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.

روز شنبه، ۱۶ نوامبر خانواده پریسا رفیعی از رد درخواست اعاده دادرسی در پرونده او خبر دادند و مادر او در توییتر شخصی اش نوشت که «دیوان عالی کشور اعاده دادرسی دخترم پریسا رفیعی را نپذیرفت و حکم ۷ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق رو تایید کرد.»

منبع آگاه گفت که “۲۳ روز اول بازداشت پریسا در اوین زندانی نبود و با گذشت این مدت نه خود او و نه خانواده‌اش نمی‌دانند که او کجا نگهداری می‌شد. خانواده که پیگیری می‌کرد گفته بودند که اتهامش تبلیغ علیه نظام گفتند و بابت این تفهیم اتهام شده بود. هشتمین روز بازداشت که پدرش برای پیگیری به دادسرا رفته بود گفته بودند دختر شما همکاری نمی‌کند و اگر همکاری نکند ما هم او را از حقوق قانونی‌اش محروم می‌کنیم. دقیقا همان روز پریسا را برده و اتهام اجتماع و تبانی به پرونده‌اش اضافه و مجددا تفهیم اتهام کرده بودند و ۵ سال زندان از حکم پریسا مربوط به همین اتهام است.  یعنی حکم ۷ سال حبس تعزیری داده‌اند که ۵ سال برای اتهام اجتماع و تبانی است و اخلال در نظم عمومی یک سال و یک سال هم تبلیغ علیه نظام. البته دو سال ممنوع الخروجی و دو سال محرومیت از فعالیت اجتماعی و ۷۴ ضربه شلاق هم داده‌اند.

این منبع آگاه از محرومیت پریسا رفیعی از دادگاه تجدیدنظر خبر داده و گفت: «گفته بودند که در تیر ماه دادگاه تجدیدنظر برگزار می‌شود و احضاریه هم دست خانواده رسیده بود. اما وقتی خانواده پریسا مراجعه کردند گفتند که دادگاه تجدیدنظر تشکیل نمی‌شود و با استیذان رئیس قوه قضائیه، نیازی به برگزاری جلسات دادگاه تجدیدنظر نیست و حکم به صورت غیابی برگزار می‌شود. شهریور ماه حکم تجدیدنظر صادر شد که عینا تایید حکم دادگاه بدوی بود. درخواست اعاده دادرسی از سوی وکیل و خانواده پیگیری شد که این درخواست هم رد شد.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ این منبع درباره مستندات پرونده پریسا رفیعی که مبنای صدور حکم زندان، شلاق و محرومیت برای او شده گفت: «پریسا فعال صنفی دانشگاه بود و همه فعالیت‌هایش در چارچوب دانشگاه و شورای صنفی دانشگاه بود اما در کیفرخواست اش همه اینها جرم تلقی شده. بارها در کیفرخواست اشاره شده به تجمع‌های صنفی مثلا تجمع اعتراض به ساعت ورود و خروج خوابگاه دختران، تجمع اعتراض به شهریه، تجمع درباره سرویس دانشگاه یعنی تمام مواردی که در کیفرخواست آمده همه تجمع‌های صنفی و داخل دانشگاه بوده است. هرچند که حتی اگر این تجمع ها خارج از دانشگاه هم می‌بود جرم نبود. گذشته از این با اینکه سپاه بازداشت کرده جای جای کیفرخواست به گزارش وزارت اطلاعات و حراست دانشگاه استناد شده بود. زمانی که پریسا بازداشت شد، خانواده پیگیری می‌کرد و دانشگاه می‌گفت که ما پی‌گیری می‌کنیم چندین بار رئیس ومعاون فرهنگی دانشگاه مصاحبه کردند و گفتند که پیگیر وضعیت دانشجویان بازداشت شده هستیم ولی خودشان گزارش علیه پریسا داده بودند و داخل کیفرخواست اینقدر این گزارش‌ها پررنگ بوده که حکم بر مبنای آنها صادر شده. خود پریسا هم می‌گفت که در دوران بازداشت به گزارش‌های حراست دانشگاه خیلی اتکا می‌کردند و در بازجویی ها مدام می گفتند که حراست این را گفته حراست این را خواسته.K

مقاله قبلیمایک پمپئو با انتشار تصاویری از سرکوب اعتراض‌های مردم ایران: تحریم‌های بیشتری علیه مقامات جمهوری اسلامی در راه است
مقاله بعدی۱۰ سال زندان ۲ سال تبعید برای اردشیر فناییان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.