کمپانی سونی پیکچرز کلاسیکز با اعلام خرید حقوق پخش فیلم جدید وودی آلن اطلاعات جدیدی از این فیلم را منتشر کرد.

در حالی که پیش از این اطلاعاتی پراکنده از جدیدترین فیلم وودی آلن منتشر شده بود، اکنون روشن شده که این فیلم با عنوان «مرد غیرمنطقی» که فیلمبرداری آن تابستان انجام شد با حضور جیمی بلکلی، خواکین فونیکس، پارکر پوسی و اما استون ساخته شده است. این فیلم در رودآیلند ساخته شد و شخصیت‌های دانشگاهی و دانشجو شخصیت‌های اصلی آن هستند. با این حال هنوز درباره داستان آن اطلاعاتی منتشر نشده است.

این هشتمین همکاری مشترک وودی آلن و کمپانی سونی کلاسیکز است.

آلن با صدور بیانیه‌ای گفت: سونی کلاسیکز و من با هم رابطه کاری خوبی داریم و من روش خیلی ویژه و کلاس بالایی را که آنها برای تهیه فیلم‌های من به کار می‌گیرند، دوست دارم و امیدوارم فیلم‌های من هم انتظار آنها را برآورده کند.

هر چند این کمپانی هنوز زمان اکران این فیلم را اعلام نکرده اما حقوق توزیع هفت فیلم قبلی آلن در آمریکا نیز در اختیار همین کمپانی بود.

این کمپانی در این باره گفت: «مرد غیرمنطقی» فیلم جدید وودی آلن جدیدترین هدیه سالانه او برای دوست داران سینماست، فیلمی تر و تازه و مثل همیشه برنده.

آلن فیلمبرداری این فیلم را در ماه جولای آغاز و آن را فیلمی با داستانی معاصر توصیف کرده بود. او با این فیلم دوباره به آمریکا بازگشت و پس از ساخت چند فیلم در اروپا دوباره آمریکا را برای ساخت فیلم انتخاب کرد.

آلن که معمولا با بازیگرانی که در فیلم‌های پیش با آنها کار کرده کار می کند، در این فیلم برای اولین بار با خواکین فونیکس همکاری کرد، در حالی که با استون در چند فیلم اخیرش کار کرده بود.

«جادو در ماهتاب» فیلم قبلی آلن با بازی کالین فرت و اما استون نیز از سوی سونی کالسیکز در ماه جولای اکران شد و فروشی 32.2 میلیون دلاری را در سراسر جهان ثبت کرد. این فیلم در جنوب فرانسه ساخته شده بود.

فیلم قبل تر این کارگردان پر کار «یاسمین غمگین» بود که برای کیت بلانشت بازیگر زن نقش اولش هم جایزه اسکار را همراه آورد و هم گلدن گلوب را نصیب او کرد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، «پاریس منهتن» و «تقدیم به رم با عشق» دو فیلم آلن در سال 2012 بودند.

همان‌گونه که از موسیقی فیلم‌های آلن مشهود است، آلن از دوست‌داران جدی موسیقی جاز است. خود او از نوجوانی کلارینت می‌زد. او کلارینتی با سیستم انگشت‌گذاری قدیمی معروف به سیستم آلبرت به کار می‌برد. سال‌ها است که او همراه با گروهی از دوستانش هر دوشنبه شب در هتلی در نیویورک جاز دیکسی‌لند می‌نوازند. وودی آلن حتی برای گرفتن جایزه اسکار فیلم آنی هال بههالیوود نرفت، چرا که مراسم اسکار با برنامه نوازندگی دوشنبه‌شب‌های او هم‌زمان بود.

مقاله قبلیکوین اسپیسی، تاجری در قالب گربه
مقاله بعدیکشف نوعی انسان باستانی جدید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.