مارتین اسکورسیزی در حال پشت سر گذاشتن آخرین روزهای فیلمبرداری فیلم «سکوت» در تایوان است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، پروژه «سکوت» درامی تاریخی درباره تقدیر و مذهب است. فیلمبرداری ۱۴ هفته‌ای این فیلم ۱۵ ماه می در تایپه به پایان می‌رسد.

در کنفرانس خبری که دیروز (دوشنبه) در تایپه برگزار شد، اسکورسیزی درباره سفر درازی که تا ساخته شدن این فیلم طی شد، صحبت کرد. این فیلم با اقتباس از رمان شوساکو اندو با عنوان «سکوت» ساخته شده که درباره سکوت خداوند در مواجهه با درد و رنج انسانی است. اسکورسیزی فیلمنامه اولیه این فیلم را اوایل سال ۱۹۹۲ نوشته بود اما گفت که ریشه‌های ساخت این فیلم به پیش از این تاریخ بازمی گردد.

اسکورسیزی گفت: موضوعی که شوساکو اندو در رمانش طرح کرده از زمانی که من خیلی خیلی جوان بودم، برایم اهمیت داشت. من بسیار به مذهب اهمیت می‌دادم و در خانواده‌ای با پیوندهای عمیق کاتولیک بزرگ شدم.

داستان این کتاب در قرن هفدهم ژاپن می گذرد و اسکورسیزی تولید آن را در تایوان انجام داده و مقدمه‌ای از آنگ لی بر آن گذاشته است. تمامی این فیلم در لوکیشن‌های مختلف در تایپه فیلبرداری شده که شامل یانگمینگ شان، استودیو CMPC و منطقه بیتو می‌شود. تایچونگ و هویلین هم از دیگر لوکیشن‌های این فیلم بودند.

اسکورسیزی در این کنفرانس خبری همچنین گفت: من برای ساخت فیلم‌های شهری شناخته می‌شوم که بیشترشان در آپارتمان‌ها می‌گذرند یا در هتل‌ها، کافه‌ها و کلیساها. اما این که قادر باشی بنشینی و به صحنه‌ای از پرندگان و حیوانات نگاه کنی که غوطه ور شدن در جهانی دیگر است، چیز دیگری است.

لیام نسون، اندرو گارفیلد و آسانو تادانوبو ستاره ژاپنی بازیگران فیلم جدید اسکورسیزی را تشکیل می‌دهند. گارفیلد که کتی پوشیده بود که در یک بازار محلی شبانه خریده بود، درباره این تجربه گفت: احساس می‌کنم همینجا زندگی می‌کنم.

گارفیلد در این فیلم در نقش پدر رودریگز کشیشی یسوعی در قرن هفدهم بازی کرده که با یک کشیش دیگر راهی ژاپن می شود تا کشف کند که آیا مرشدش از کلیسا خروج کرده است یا خیر. گروه مذهبی آنها به این نتیجه رسیده اند که پیروانشان در این کشور تحت شکنجه و آزار فراوان هستند و ضروری است آنها راهی این کشور شوند تا بتوانند از واقعیت ها مطلع شوند.

اسکورسیزی ۲۵ سال پیش اعلام کرده بود می‌خواهد این فیلم را بسازد، اما سال ۱۹۹۶ وقتی همه چیز آماده بود، فیلمنامه به انجام نرسید و این کار به تعویق افتاد. در سال ۲۰۰۶ او یک بار دیگر اعلام کرد این فیلم را می سازد و سال ۲۰۰۹ همین حرف را تکرار کرد و با بستن قراردادی با دانیل دی لوییس و بنیسیو دل تورو این کار را تقریبا قطعی کرد اما این کار باز هم عملی نشد.

اسکورسیزی این فیلم را پس از ساخت فیلم موفق «گرگ وال استریت» در دست گرفت. فیلمنامه جی کاکس که سال‌‌هاست با اسکورسیزی همکاری دارد و فیلمنامه «دار و دسته نیویورکی» را هم نوشته بود، مبنای ساخت فیلم است.

«سکوت» با حمایت مالی از شورای شهر و کمیسیون فیلم تایپه ساخته شده است. دیگر تولیدات اخیر هالیوودی در تایوان شامل «لوسی» لوک بسون و «زندگی پای» ساخته آنگ لی هستند.

مقاله قبلی” دادگاهم را علنی برگزار کنید ” !
مقاله بعدیژولیت بینوش «خاک خوب» را می‌نویسد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.